” Cierpliwości, córko! Teraz jesteś w nowej rodzinie i musisz dostosować się do ich zasad. Wyszłaś za mąż, nie przyszłaś w gości. Jakie zasady, mamo? Oni wszyscy są stuknięci! Zwłaszcza teściowa! Nienawidzi mnie, to oczywiste! A słyszałaś kiedyś, żeby teściowe były miłe?
Tańczy! Tańczy! Znów się rozbrykała! Halina Stanisławowa stała na środku kuchni, jej twarz była czerwona z gniewu, a oczy płonęły wściekłością. Jeśli mężczyzna hula, to kobieta sama jest winna. Mam ci wszystko tłumaczyć, czy co?
Teściowa była w furii. Krzyczała na swoją synową, Kasię, jak opętana. A wszystko dlatego, że ta podejrzewała swojego męża, jej syna Jacka, o niewierności.
Kasia, młoda, delikatna dziewczyna o wielkich, naiwnych oczach, stała przyciśnięta do ściany, próbując przekonać rozwścieczoną kobietę.
Halino Stanisławo, ale to nienormalne. Ma rodzinę, dzieci próbowała tłumaczyć Kasia, ale teściowa natychmiast ją przerwała, machając ręką, jakby odpędzała natrętnego komara.
To ty jesteś rodziną? Albo twoje dziecko, które nawet nie pozwala nam, dziadkom, się do siebie zbliżyć? Teściowa wzgardliwie prychnęła. Twoje wychowanie, swoją drogą!
Jakie wychowanie, Halino Stanisławo? Staś ma dopiero rok. Jest jeszcze malutki cicho zaprotestowała Kasia.
Malutki? Kobieta skrzywiła się. U Kowalskich wnuczek jest mniejszy, a już chodzi na ręce i nie wrzeszczy jak ten twój machnęła ręką w stronę pokoju dziecka.
Właściwie to wasz wnuczek odparła Kasia, choć głos jej drżał. I, wie pani, dzieci czują złych ludzi. Może dlatego do was nie podchodzi.
To my jesteśmy źli? O, kłamczucha! Teściowa podniosła głos. A u kogo ty, nasza piękna, mieszkasz na koszt? Czyje jedzenie jesz? Czyje pieniądze wydajesz? Niewdzięcznica!
Kasia nie chciała już dłużej kłócić się z teściową. Tysiąc razy mówiła Jackowi, że chce żyć osobno od jego rodziców, ale Jacek, rozpieszczony mamin syn, nie widział w tym potrzeby.
Jemu podobało się życie u rodziców. Czuł się tu jak u Pana Boga za piecem. Spokojnie chodził do pracy, a wszystkie domowe sprawy załatwiali starzy pranie, sprzątanie, gotowanie. Nie życie, a bajka!
Tymczasem z Katarzyny teściowa wymagała pełnego zaangażowania. Początkowo Kasia starała się dogadać z teściową. Pomagała w domu, wspierała ją we wszystkim, nawet słuchała jej wiecznych narzekań na życie i sąsiadów. Ale z czasem zrozumiała, że to bezcelowe.
Nieważne, jak dobra i pomocna była Kasia dla teściowej, ta i tak ją nienawidziła i nawet nie próbowała tego ukrywać.
Przyprowadził do domu tę niezdarę, jakby innych dziewczyn brakowało opowiadała Halina Stanisławowa sąsiadce, gdy Kasia stała za rogiem domu, zbierając porozrzucane przez Jacka zabawki i wszystko słyszała.
Aż do sąsiedniej wsi po nią jeździł! Jakby nie było za co! Nasze dziewczyny są o wiele lepsze pracowite i rozgarnięte.
I mówisz! przytaknęła sąsiadka, miejscowa plotkara, babcia Wiesia, która już obgadała całą wieś.
Rozumiem, gdyby coś umiała. Ale ty, Stanisławo, sama mówiłaś, że ręce ma nie z tej strony. Nic porządnego nie potrafi zrobić.
Nie masz pojęcia, jak bardzo! Nic jej nie można powierzyć. Albo zgubi, albo zepsuje. A i dziecko jakieś nie takie.
U Kowalskich wnuczek to zupełnie inna historia. Spokojny, mądry chłopczyk. A ten cały czas krzyczy, marudzi. Widać, że geny nie te.
Gdy życie stawało się nie do zniesienia, Kasia dzwoniła do matki w sąsiednią wieś, skarżyła się, płakała, a matka odpowiadała:
Cierpliwości, córko! Teraz jesteś w nowej rodzinie i musisz dostosować się do ich zasad. Wyszłaś za mąż, nie przyszłaś w gości.
Jakie zasady, mamo? Oni wszyscy są stuknięci! Zwłaszcza teściowa! Nienawidzi mnie, to oczywiste!
A słyszałaś kiedyś, żeby teściowe były miłe? Wszystkieśmy przez to przeszły, i ty musisz. Najważniejsze nie pokazuj, że ci ciężko. Cierpliwości.
Wiedząc, że z lękliwą i niezdecydowaną matką nic nie wskóra, Kasia zagroziła, że zadzwoni do ojca.
Zlituj się nad ojcem! Przestraszyła się matka. Wiesz, że ma warunkowe. Krok w bok, i zamkną go w więzieniu!
Kasia wiedziała to wszystko. Ojciec kochał swoją jedyną córkę ponad życie. Dostał warunkowe za burdę, którą urządził, gdy ktoś w sklepie obraził Kasię. I wiedziała, że ojciec nie będzie milczał, gdy dowie się, jak traktują jego ukochaną córkę w obcej rodzinie. Był człowiekiem gorącej krwi.
Dobrze, ojcu nie powiem odparła Kasia. Ale jeśli oni nie zmienią się, jeśli teściowa dalej będzie tak się zachowywać Nie wiem, co zrobię.
Wszystko się ułoży, córko powtarzała matka, próbując ją uspokoić. Zobaczysz, za kilka tygodni nawet nie będziesz pamiętać tej rozmowy.
Chciałaby Kasia o tym zapomnieć, ale relacje z teściową nie poprawiały się. Halina Stanisławowa zdawała się tylko coraz bardziej wściekać na synową, jakby Kasia była winna wszystkim jej nieszczęściom. Nawet jej mąż, Jan Władysław, zmęczony życiem staruszek, nie wytrzymał.
Dlaczego ciągle krzyczysz na dziewczynę? Pewnego ranka, gdy awantura sięgnęła zenitu, Jan Władysław próbował interweniować. Odejdzie od nas! I słusznie!
Ja jej odejdę! warknęła Halina Stanisławowa, kierując całą złość na męża. Po sądach ją powłóczę, odda każdą złotówkę, którą u nas zjadła przez te lata! I dziecko jej zabiorę, żeby nie wychowywała w takiej nieudolnej rodzinie!
Kasia wiedziała, że teściowa plecie farmazony, ale i tak było jej strasznie. Tym bardziej że wciąż kochała Jacka.
Plotki o tym, że Jacek potajemnie spotyka się z byłą, Magdą, okazały się tylko wiejskimi pogłoskami, które baby w rodzaju Haliny Stanisławowej roznosiły po wsi.
Nie wiadomo, jak długo trwałaby ta gehenna, gdyby nie gadatliwość
