O, Kasia, dzień dobry! Do mamy przyszłaś? krzyknęła sąsiadka z balkonu.
Dzień dobry, pani Halino. Tak, do mamy.
Powinnaś z nią porozmawiać westchnęła kobieta. Zupełnie inna po tym rozwodzie, biedactwo.
Co pani ma na myśli? spięła się Kasia.
Mam problemy ze snem, budzę się wcześnie. Widziałam ją któregoś ranka, koło piątej, wysiadającą z taksówki. I wyglądała no, delikatnie mówiąc, nie tak jak zwykle. Może nawet lekko podchmielona. Wszyscy sąsiedzi tylko plotkują. W jej wieku! I po co wyrzuciła twojego ojca? Tak, zawinił, ale kto nie ma grzechów? Tyle lat razem głupota rozwodzić się teraz.
Dziękuję, pani Halino wypowiedziała Kasia, łykając ślinę. Porozmawiam z nią.
Tymi słowami pośpieszyła do domu. Jej matka rzeczywiście wyrzuciła ojca pół roku temu, po tym, jak przyłapała go na zdradzie. Kasia prosiła ją, by się nie spieszyła wszystko może się jeszcze ułożyć. Ale matka była nieugięta. I co najdziwniejsze nie wpadła w depresję, jak można by się spodziewać, wręcz przeciwnie, żyła pełnią życia. Nowe ubrania, tańce, bary, przyjaciółki rzeczy, których nigdy wcześniej nie robiła.
Kasi trudno było to zaakceptować. Sama miała wkrótce wyjść za mąż, planowali dzieci. A jej matka w barze do rana? Jaką babcią miałaby być? Jak przedstawić ją teściowej, skoro jedna robi na drutach swetry, a druga bawi się nocą w klubach?
Gdy weszła do domu, matka wyszła na spotkanie z imbrykiem w dłoni i szerokim uśmiechem. Ubrana nie w znoszony szlafrok, lecz w elegancki, beżowy kostium. Zrobione paznokcie, pedicure, sztuczne rzęsy widać było, że cieszy się życiem.
No i jak Tomek? zapytała, stawiając filiżanki na stole.
Wszystko w porządku odparła Kasia, starając się opanować głos. Ale ty?
Wspaniale! Wczoraj siedziałyśmy z dziewczynami do rana w barze. Tańczyłyśmy, potem karaoke. Co za zabawa!
Pani Halina mi wszystko powiedziała wtrąciła Kasia ponuro. Że wróciłaś o piątej rano i wyglądałaś pijana.
Matka roześmiała się.
A co myślałaś? W barze pijemy herbatę?
Kasia nie wytrzymała.
Mamo, nie sądzisz, że przesadzasz?
W jakim sensie?
No, delikatnie mówiąc, nie masz już dwudziestu lat. Jakie tańce, jakie kluby? Ty powinnaś być przykładem. Będziesz babcią!
Jestem kobietą, która w końcu jest wolna. Nie będę żyła według cudzych scenariuszy.
Ale żyłaś tyle lat z tatą! Jak możesz tak po prostu to odrzucić?
Matka zamilkła, po czym spokojnie, ale stanowczo powiedziała:
Twój ojciec mnie zdradził. To nie był błąd, tylko świadomy wybór. A ja nie chcę już być tylko służącą. Chcę żyć. Dla siebie. Żyłam tyle lat dla rodziny. Teraz robię, co chcę.
Ale masz prawie pięćdziesiąt!
I co? Nie muszę starzeć się według harmonogramu.
Kasia zrozumiała, że posunęła się za daleko.
Przepraszam, nie chciałam cię urazić. Po prostu się martwię.
Jeśli się mnie wstydzisz, nie zapraszaj mnie na ślub. Ale wiedz jedno: nie zasłonię siwych włosów chustą i nie ubiorę się w workowatą sukienkę. Będę tańczyć i, kto wie, może nawet flirtować. Czuję się dobrze.
Nie, mamo, chcę, żebyś tam była. Tylko
Tylko ciotka Halina nie pochwala? No cóż, mnie to nie obchodzi. Ja w końcu żyję.
Gdy wróciła do domu, opowiedziała wszystko narzeczonemu.
Nie wiem, jak mam zareagować.
Tomek się roześmiał:
Moim zdaniem twoja matka jest świetna. Nie wpadła w depresję, wybrała życie. To nie zbrodnia być szczęśliwym.
W weekend Kasia zadzwoniła do matki.
Mamo, chodźmy do SPA, a potem do baru z muzyką na żywo?
I nie będziesz się mnie wstydzić?
Powiem, że jesteś moją starszą siostrą zaśmiała się Kasia.
W takim razie zgoda. Ale pamiętaj, nie wracamy wcześnie.
Ten dzień stał się punktem zwrotnym. Kasia po raz pierwszy zrozumiała, jaką siłę miała jej matka. I że może powinna się od niej uczyć być sobą. Żyć nie tak, jak trzeba, ale tak, jak się czuje.
