O, Jadwiga, dzień dobry! Odwiedzasz mamę? zawołała sąsiadka z balkonu.
Dzień dobry, pani Krystyno. Tak, do mamy.
Powiedz jej coś od siebie westchnęła kobieta. Zupełnie inna po tym rozwodzie, biedaczka.
Co pani ma na myśli? spięła się Jadwiga.
Mam problemy ze snem, budzę się wcześnie. Widziałam ją pewnego ranka, koło piątej, wysiadającą z taksówki. I wyglądała powiedzmy, nie tak jak zwykle. Może nawet lekko zawiana. Sąsiedzi tylko plotkują. W jej wieku! I po co wyrzuciła twojego ojca? Tak, zawinił, ale kto nie grzeszy? Tyle lat razem głupota tak się teraz rozstawać.
Dziękuję, pani Krystyno odparła Jadwiga, przełykając ślinę. Porozmawiam z nią.
Pospieszyła do domu. Jej matka rzeczywiście wyrzuciła ojca pół roku temu, po tym, jak przyłapała go na zdradzie. Jadwiga prosiła, by się nie śpieszyła wszystko da się naprawić. Ale matka była nieugięta. I co najdziwniejsze nie wpadła w depresję, jak można by się spodziewać, wręcz przeciwnie, kwitła. Nowe ubrania, tańce, bary, przyjaciółki rzeczy, których nigdy wcześniej nie robiła.
Jadwidze trudno było to zaakceptować. Sama miała niedługo ślub, planowali dzieci. A jej matka w barze do rana? Jaką babcią by była? Jak przedstawić ją teściowej, gdy jedna dzierga swetry, a druga szaleje po nocnych klubach?
Gdy weszła do domu, matka wybiegła na spotkanie z imbrykiem w dłoni i szerokim uśmiechem. Ubrana nie w znoszony szlafrok, lecz w elegancki, beżowy kostium. Zrobione paznokcie, pedicure, sztuczne rzęsy widać było, że cieszy się życiem.
No i jak Adrian? zapytała, stawiając filiżanki na stole.
Wszystko w porządku odparła Jadwiga, starając się opanować ton. A ty?
Wspaniale! Wczoraj byłam z dziewczynami w barze do rana. Tańczyłyśmy, potem karaoke. Co za zabawa!
Pani Krystyna mi wszystko opowiedziała wtrąciła Jadwiga ponuro. Że wróciłaś o piątej rano i wyglądałaś pijana.
Matka roześmiała się.
No bo co, myślisz? W barze pije się herbatę?
Jadwiga nie wytrzymała.
Mamo, nie uważasz, że trochę przesadzasz?
W jakim sensie?
No, delikatnie mówiąc, nie masz już dwudziestu lat. Jakie tańce, jakie kluby? Ty powinnaś być przykładem. Będziesz babcią!
Jestem kobietą, która wreszcie jest wolna. Nie będę żyć według cudzych scenariuszy.
Ale tyle lat żyłaś z tatą! Jak możesz tak po prostu to odrzucić?
Matka zamilkła, po czym spokojnie, lecz stanowczo, odparła:
Twój ojciec mnie zdradził. To nie był błąd, tylko świadomy wybór. A ja nie chcę już być tylko służącą. Chcę żyć. Dla siebie. Tyle lat żyłam dla rodziny. Teraz robię, co chcę.
Ale masz prawie pięćdziesiąt!
I co? Mam starzeć się według harmonogramu?
Jadwiga zrozumiała, że posunęła się za daleko.
Przepraszam, nie chciałam cię urazić. Po prostu się martwię.
Jeśli się mnie wstydzisz, nie zapraszaj mnie na ślub. Ale wiedz jedno: nie zasłonię siwych włosów chustą i nie ubiorę się w workowatą sukienkę. Będę tańczyć, a może nawet flirtować. Czuję się dobrze.
Nie, mamo, chcę, żebyś tam była. Tylko
Tylko ciotka Krystyna nie pochwala? Wiesz co? Nie obchodzi mnie to. Ja wreszcie żyję.
Wróciwszy do domu, opowiedziała wszystko narzeczonemu.
Nie wiem, jak to odebrać.
Adrian roześmiał się:
Twoja matka jest świetna. Nie załamała się, wybrała życie. To nie zbrodnia być szczęśliwym.
W weekend Jadwiga zadzwoniła do matki.
Mamo, chodźmy do SPA, a potem na żywą muzykę?
I nie będziesz się mnie wstydzić?
Powiem, że jesteś moją starszą siostrą zaśmiała się Jadwiga.
No to umowa. Ale wiesz, nie wracamy wcześnie.
Ten dzień stał się przełomem. Jadwiga po raz pierwszy zrozumiała, jaką siłę miała jej matka. I że może powinna się od niej nauczyć być sobą. Żyć nie tak jak trzeba, ale tak, jak się czuje.
