**Dziennik, wpis o rodzinnej niedoli**
Mój brat Krzysztof ożenił się sześć lat temu. Od tamtej pory ani ja, ani nasi rodzice nigdy nie postawili nogi w jego domu. Wszystkie święta, urodziny i rodzinne spotkania odbywają się niezmiennie u rodziców, w ich przestronnym domu na obrzeżach Poznania. Mama gotuje góry jedzenia, nakrywa do stołu, a potem jeszcze pakuje plastikowe pojemniki z kotletami mielonymi i sałatkami, żeby Krzysztof i jego żona Kinga zabrali je ze sobą.
Gdy Krzysztof był świeżo po ślubie, Kinga obchodziła urodziny. Mama, pełna zapału, postanowiła zrobić niespodziankę: kupiliśmy tort, wybraliśmy prezent i chcieliśmy wpaść z wizytą. Mama zadzwoniła do Kingi, ale ta odparła chłodno, że nie planuje żadnej imprezy. Mama, niepoddająca się, nalegała:
Przyjdziemy tylko na chwilę, wypijemy herbatę i zjemy kawałek tortu! Nie musisz nic przygotowywać, Kinguś!
Mimo wszystko pojechaliśmy. Zamiast serdecznego przyjęcia, spotkał nas szok: Kinga wybiegła na klatkę schodową, mamrocząc coś o nieposprzątanym mieszkaniu, i nie wpuściła nas nawet do środka. Zmieszani wręczyliśmy tort i prezent na schodach i wróciliśmy do domu. Od tamtej pory mama organizuje wszystkie przyjęcia u siebie, a my staramy się zapomnieć o tym żenującym incydencie.
Kinga powiedziała kiedyś moim rodzicom wprost:
Macie duży dom, to u was jest miejsce na gości! My mamy kawalerkę, jak mamy tu wszystkich zapraszać?
Musiałem się powstrzymać, żeby nie wybuchnąć. Czy w małym mieszkaniu nie da się przyjąć chociaż teściów i siostry męża? To przecież nie tłum, tylko trzy osoby! Ale milczeliśmy, żeby zachować spokój.
Teraz Kinga jest w piątym miesiącu ciąży. To będzie pierwsze wnuczę naszych rodziców, a mama oczywiście jest niepocieszona z radości. Ciągle dzwoni do Krzysztofa, pyta, jak się Kinga czuje, czy potrzebuje pomocy. Niedawno jednak dowiedzieliśmy się, że Kinga na początku ciąży rzuciła pracę. Mama wpadła w panikę:
Czy jej coś dolega? Potrzebuje pomocy?
Krzysztof uspokoił ją: Kinga ma się dobrze, po prostu chce oszczędzać siły. Byliśmy zdezorientowani. Krzysztof i Kinga zawsze żyli na wysokiej stopie: restauracje, podróże, drogie ubrania. Nie mają kredytu mieszkanie odziedziczyli po babci Kingi więc całą pensję wydawali na luksusy. Ale teraz, gdy Kinga nie pracuje, ich dochody drastycznie spadły, a ich styl życia wisi na włosku. Krzysztof próbował jej wytłumaczyć, że trzeba oszczędzać, ale ona nie zamierza rezygnować z wygód.
Kinga wyznała Krzysztofowi, że rzuciła pracę ze strachu, żeby nie złapać czegoś w biurze. Jej ostrożność jest zrozumiała, ale budżet ledwo zipie, a ona wciąż oczekuje tego samego poziomu życia. I wtedy, w środku tych wszystkich zmian, Krzysztof niespodziewanie zaprosił nas do siebie na swoje urodziny! My i rodzice byliśmy w szoku. Tato nawet zażartował:
W końcu dowiemy się, czy moja synowa umie gotować?
Mama ucieszyła się i wyobrażała sobie miły wieczór. Zadzwoniłem do Kingi, żeby omówić szczegóły, ale zamiast normalnej rozmowy dostałem atyk histerii. Kinga szlochała do telefonu, że nie chce nas u siebie widzieć:
Muszę sprzątać, gotować! Jestem w ciąży, to dla mnie za dużo!
Próbowałem ją uspokoić:
Kinga, nie musi być nic wymyślnego. Ugotuj ziemniaki, zrób sałatkę, upiecz kurczaka i tyle. Tort przywieziemy. To tylko kolacja w pięć osób. O co chodzi?
Zaproponowałem nawet zamówienie jedzenia, żeby jej nie obciążać. Ale Kinga jęczała dalej, że i tak musi umyć podłogę i pozmywać. Straciłem cierpliwość:
Kinga, to kawalerka! Czy sprzątanie to aż taka
