Sześć miesięcy temu spotkało nas wielkie nieszczęście: zmarł mój ojciec. A potem, pół roku później, odwiedził nas brat ojca, wujek Ryszard. Niezbyt często przyjeżdżał w odwiedziny. Z ojcem też miał niewielki kontakt. Nie kłócili się, ale nigdy się ze sobą nie dogadywali. Relacje między nimi zawsze były chłodne. Każdy z nich prowadził swoje osobne życie.
Jak podróż? zapytałem. A czemu mówisz mi ty? Przecież jestem twoim ulubionym wujkiem! odpowiedział wujek Ryszard z szerokim, sztucznym uśmiechem, jakby rzeczywiście był moim ulubionym krewnym.
Wujek nie uprzedził nas, że przyjedzie, nie przygotowywaliśmy się na jego wizytę. Przez ten cały czas nawet nie zadzwonił. Ostatni raz rozmawialiśmy przy okazji pogrzebu ojca. A tu nagle pojawił się tak po prostu.
Gdy usiedliśmy do herbaty, wujek zapytał: Jak podzielimy spadek? Nas trójka? Nie będzie innych? Jaki spadek? mama zapytała, zaskoczona, gdy już doszła do siebie.
Rzeczywiście, było co dzielić. Mieliśmy ładne mieszkanie, duży, zadbany dom pod Warszawą i dwa samochody. Mama próbowała mnie przekonać, żeby sprzedać dom i za te pieniądze kupić mi mieszkanie w Warszawie, gdzie studiowałem. Ale dotąd się z tym nie spieszyliśmy uznaliśmy, że lepiej poczekać.
Jaki spadek? No przecież wszystko, co zostawił mój brat! odpowiedział wujek Ryszard. Przecież gdyby nie Zosia i ja, to ty dostałbyś spadek. A tak nie należy ci się nic! Ale jestem bratem! Mam prawo do spadku! Nie, nie masz! Prawo jest po naszej stronie! A co, jeśli podejdziecie do sprawy po ludzku?
Wujek Ryszard był sprytny: doskonale wiedział, że zgodnie z prawem nic mu się nie należy, więc próbował grać na sumieniu. Ale nie widzieliśmy żadnego sensu w jego słowach czy działaniach. Ojciec z wujkiem nigdy nie byli szczególnie blisko, więc wujek nie miał żadnych praw do majątku ojca.
Gdy ojciec zaczął chorować, od razu mówił, że wszystko, co mamy, należy tylko do mnie i mamy. Do nikogo więcej. Tata nie chciał dzielić majątku z żadnym innym krewnym.
I po ludzku, Ryszard, też nie! Dobrze to wiesz! Nigdy nie byłeś blisko brata! Tak to właśnie wygląda! Jak kiepski film! Facet się żeni, żona bierze wszystko, a rodzice, rodzeństwo, siostrzeńcy czy bratanki nie dostają nic!
Wujek zaczął grać na naszym poczuciu winy. Naciskał, żebyśmy dzielili majątek na trzy części. Do widzenia! Nie będziemy tego z tobą omawiać! powiedziała mama.
Po wyjeździe wujka z domu, mama i ja zamknęliśmy letni dom i wróciliśmy do mieszkania w Warszawie. Doskonale wiedzieliśmy, że wujek Ryszard tak łatwo nie odpuści i pewnie przyjdzie nam się z nim sądzić. Wszystko przez majątek: jedna trzecia luksusowej willi, jedna trzecia porządnego mieszkania w centrum Warszawy i jedna trzecia dwóch samochodów. To naprawdę spora suma w złotówkach.
Tak pomyślał też wujek i faktycznie wytoczył nam proces. Liczy, że wygra. Ale prawo stoi po naszej stronie. Zastanawiam się, na co właściwie liczy?
Po tym wszystkim nauczyłem się, że nawet w rodzinie trzeba być ostrożnym i nie ufać ślepo. Czasami najtrudniejsza lekcja dotyczy tych, których uważamy za najbliższych.
