Byłem zdecydowany nie okazywać żadnych emocji, zwłaszcza przed moją żoną, która oczekiwała ode mnie chłodnej postawy w każdej sytuacji. Marzyłem o spokoju, ale nie wiedziałem, czego mogę się spodziewać. Wiele małżeństw kończy się rozwodem, gdy uczucia zanikają i życie, o jakim czytamy w kolorowych magazynach, okazuje się nieosiągalne. Gdy rozwód stał się nieunikniony, znalazłem pracę na nocne zmiany. Jednak pojawił się poważny problem miałem pod opieką kilkuletniego syna, który wymagał ciągłej troski. Oddałem go do przedszkola, ale placówka zamykała się o siedemnastej, a ja nie miałem nikogo, z kim mógłbym go zostawić.
Przy ograniczonych możliwościach poprosiłem byłą żonę, żeby opiekowała się naszym synem po siedemnastej, w czasie, kiedy byłem w pracy. Odpowiedziała chłodno, jakby to w ogóle nie była jej sprawa, pytając, dlaczego to ona miałaby się nim zajmować, a nie ja. Przez chwilę byłem zdezorientowany, ale szybko się otrząsnąłem i stanowczo odpowiedziałem, że oboje mamy równe prawa i obowiązki wobec dziecka, a ona także powinna poświęcać czas na jego wychowanie. Dodając, zaznaczyłem wyraźnie, że powinna płacić alimenty, ale nie zamierzam poświęcać mojego czasu tylko dla niej. Moim priorytetem było zawsze, by syn był ze mną.
Przebrnąłem przez ten trudny czas, próbując pogodzić pracę z ojcostwem. Droga była wyboista. Często musiałem zmagać się z załamaniami, atakami paniki i fizycznymi trudnościami spowodowanymi stresem. Kiedy zdałem sobie sprawę, że dłużej tak nie dam rady, poszukałem pomocy u lekarza. Usłyszałem wtedy niespodziewaną i bolesną wymówkę według mojej byłej żony zaniedbywałem swoje obowiązki rodzicielskie, żeby ona mogła budować nowe życie z nowym mężem. Traktowała własnego syna jak przeszkodę w swojej nowej rodzinie, udzielając mu minimum wsparcia i pomocy.
Ostatecznie znalazłem się w małej wojnie, w której moja był żona, skupiona tylko na sobie i pozbawiona zasad, wygrała kosztem naszego małego syna. To małżeństwo zawsze było dla mnie zagadką i próbowałem zrozumieć motywy jej postępowania, szczególnie gdy chodziło o nasze dziecko. Mimo wszystko nie pozwoliłem, by egoizm byłej żony zdefiniował moje życie. Nauczyłem się mierzyć z trudnościami i postanowiłem, że dam synowi tyle miłości i troski, ile zasługuje, budując przy tym własną przyszłość.
