Słuchaj, muszę Ci coś opowiedzieć… Od kiedy mój nowy partner, Tomek, się do nas wprowadził, moja piętnastoletnia córka, Jagoda, bardzo się zamknęła w sobie. Nawet nie chciała już z nami siadać do obiadu, a pewnego dnia niespodziewanie powiedziała: Mamo, ja się go boję. Nie mogę mieszkać z nim pod jednym dachem, bo on…
Pierwszy raz Tomek nocował u nas w piątek. Rano obudził mnie zapach świeżej kawy. Wchodzę do kuchni, a on spokojnie smaży jajka, jakby tu zawsze mieszkał. Uśmiechnął się, pocałował mnie w policzek i powiedział, że zawsze wcześnie wstaje. Wszystko wyglądało zwyczajnie.
Jagoda wyszła ze swojego pokoju kilka minut później. Zobaczyła Tomka, skinęła głową, nalała sobie soku i wypiła go stojąc przy oknie. Do stołu nie usiadła. Pomyślałam, że to po prostu taki wiek, nastolatki rano nie należą do najweselszych.
Mam czterdzieści cztery lata, od dawna jestem po rozwodzie i pracuję jako księgowa. Tomek ma czterdzieści dziewięć, jest nauczycielem, też po rozwodzie. Poznaliśmy się przez znajomych, długo pisaliśmy do siebie, potem zaczęliśmy się umawiać. Był spokojny, bez żadnych dziwnych nawyków. Po ośmiu latach samotności przy nim poczułam się znów nie tylko mamą, ale i kobietą.
Na początku przychodził tylko wtedy, gdy Jagody nie było w domu. Potem stwierdziłam, że nie ma już sensu się z tym ukrywać. W końcu córka jest już dorosła, musi rozumieć, że mama też ma swoje życie. Przedstawiłam ich sobie oboje byli uprzejmi, nikt nie robił scen. Uznałam, że wszystko jest w porządku.
Z czasem zaczęły się jednak różne drobiazgi, których długo nie łączyłam ze sobą. Jagoda przestała z nami jeść śniadania, gdy Tomek zostawał na noc. Mówiła, że nie jest głodna. Coraz częściej zostawała po lekcjach na zajęciach sportowych, właściwie co weekend jeździła do babci. Nawet się cieszyłam, że ma swoje pasje i pomaga babci. Wtedy myślałam, że to taki przypadek.
Po mniej więcej czterech miesiącach Tomek zaczął nocować częściej. Przyzwyczajałam się do myśli, że może już na stałe do nas zamieszka. Tego wieczoru został u nas w środku tygodnia. Rano Jagoda weszła do kuchni, zobaczyła Tomka i zamarła w drzwiach. Potem się wycofała do swojego pokoju.
Poszłam za nią. Siedziała na łóżku i gapiła się w jeden punkt.
Zapytałam, co się stało. Odpowiedziała cicho:
Mamo, ja się go boję. Nie chcę z nim mieszkać.
Poczułam ścisk w żołądku. Zapytałam, dlaczego i co się wydarzyło.
Spojrzała mi w oczy i powiedziała:
Odkąd u nas zamieszkał mój nowy partner, Jagoda bardzo się zamknęła. Przestała z nami siadać do stołu, a pewnego dnia powiedziała: Mamo, ja się go boję. Nie mogę mieszkać z nim pod jednym dachem, bo on…
Mamo, wybierz. Albo on, albo ja.
To, czego się o Tomku dowiedziałam później, było dla mnie ogromnym szokiem. Jeszcze tego samego dnia go wyprowadziłam.
Dopiero wtedy zrozumiałam, że cały czas widziałam tylko swoje szczęście, a nie zauważałam, jak bardzo Jagoda się martwiła.
Powiedział, że niedługo się tu na stałe wprowadzi powiedziała prawie szeptem.
I co w tym złego? starałam się mówić spokojnie.
Że musimy zrobić porządek. Na poważnie.
Na początku nie zrozumiałam, o co jej chodzi.
Jaki porządek?
Taki, żebym nie przeszkadzała, uśmiechnęła się smutno, ale w oczach miała łzy. On uważa, że w domu może być tylko jeden mężczyzna. Że wszystko się niedługo zmieni.
Serce mi zamarło.
Naprawdę tak powiedział?
Powiedział: Musisz się przyzwyczaić. Budujemy z mamą rodzinę. Jesteś już dorosła. I jeszcze coś zawahała się.
Co jeszcze?
Że może będzie lepiej, jeśli wyprowadzę się do babci, jeśli mi nie pasuje.
Wieczorem poczekałam, aż Tomek wróci do domu.
Powiedziałeś mojej córce, że ma się przyzwyczaić? zapytałam prosto z mostu.
Westchnął:
Po prostu wyznaczyłem granice. Wiesz, jeśli się tu wprowadzę, wszystko musi się odbywać na poważnie. Chcę normalnej rodziny.
A kim dla Ciebie jest Jagoda?
Przecież ona już prawie dorosła. W końcu pójdzie w swoją stronę. Musimy też pomyśleć o własnej przyszłości. Może o dziecku.
Patrzyłam na niego i nagle zrozumiałam, że mówi to zupełnie spokojnie. Nie ze złością on naprawdę tak myśli.
Czyli mam wybierać?
Wzruszył ramionami:
Chciałbym, żebyś wiedziała, czego chcesz.
Przez całą noc nie zmrużyłam oka. Rano weszłam do Jagody, usiadłam przy niej i powiedziałam:
Już wybrałam. Nigdy nie będziesz niechciana w swoim własnym domu.
Jeszcze tego samego dnia Tomek spakował swoje rzeczy i wyszedł.
