Halo, pańska żona urodziła bliźniaki!
Ale mam 52 lata i nie mam żony!
No nie wiem proszę przyjechać, mówi, że to pana
Jak usłyszałem te słowa, pomyślałem, że ktoś się pomylił numerem. 52 lata na karku jakie dzieci, o co tu chodzi? Ale zżarła mnie ciekawość wsiadłem w moje wysłużone audi i pojechałem.
Wchodzę na salę i niemal padam z wrażenia. Przede mną leży moja była żona. A obok niej, po obu stronach, spokojnie drzemią dwa małe zawiniątka szczęścia.
Magda, co to za dzieci? Czyje one są?
Twoje odparła ze stoickim spokojem.
Stałem jak zamurowany, próbując poskładać w całość to, co usłyszałem.
Przecież masz 49 lat. I rozstaliśmy się dawno temu
Tak, siedem miesięcy temu. Ale wtedy jeszcze nie wiedziałam, że jestem w ciąży.
Jak to w ogóle możliwe?
Myślałam, że zaczęła mi się menopauza. Kto by przypuszczał, że nasze burzliwe pożegnanie zakończy się czymś takim. Nie oczekuję od ciebie niczego. Chciałam tylko, żebyś wiedział.
Bliźniaki A tyle lat próbowaliśmy, nic z tego nie było.
Szczerze mówiąc, sama byłam w szoku. Nawet nie wiedziałam, że jestem w ciąży do piątego miesiąca. Myślałam, że zwariowałam od tych dziwnych ruchów w brzuchu
Powiem szczerze, zupełnie mnie to nie zdziwiło. Magda zawsze była, jak to się mówi u nas, dobrze zbudowana więc nikt z naszych znajomych nie zauważył specjalnych zmian.
Kiedy się poznaliśmy, była już puszysta i bardzo mi to odpowiadało. Nigdy nie przepadałem za chudzielcami. Nasze życie było udane, choć marzyliśmy o dzieciach. Magda leczyła się, stresowała, ale wszystko na nic.
W końcu postanowiliśmy żyć dla siebie. Pracowaliśmy dużo, ale i bawiliśmy się na całego. Bałtyk, Tatry, wszystkie europejskie stolice. Ale przez ostatnie pięć lat coś między nami się zmieniło. Myślę, że w końcu pogodziliśmy się z tym, że dzieci nie będzie. A z wiekiem przychodzi taki moment, gdy człowiek myśli, że nawet na cmentarz nie będzie miał kto przyjść.
Zaczęliśmy się kłócić. Magda przytyła jeszcze 15 kilo. Aż pewnego dnia powiedziała:
Tylko się katujemy. Myślę, że powinniśmy się rozstać. Może jeszcze zostaniesz ojcem.
Wcale tego nie chciałem. Ale Magda już wszystko postanowiła. Bolało jak diabli Ale odszedłem.
Później dopiero przyznała się, że długo bała się powiedzieć mi o ciąży. Nie wiedziała, czy donosi, czy dzieci będą zdrowe. No i taki dostałem prezent.
Jeszcze tego samego dnia wstąpiłem do jubilera, kupiłem pierścionek i wielki bukiet tulipanów. Wróciłem do szpitala i poprosiłem ją o rękę jeszcze raz. Minęły już dwa lata. Jesteśmy razem. Dzieci rosną zdrowe jak rydze, a my szczęśliwi, choć młodzi rodzice to już tylko duchem.
A wy? Zdecydowalibyście się na dzieci w takim wieku? Czy może sądzicie, że na szczęście jest jakaś data ważności?
