Słuchaj, muszę Ci opowiedzieć tę historię o Marcie, która została porzucona przez ojca w domu dziecka, gdy miała zaledwie osiem lat. Jej mama zmarła wcześnie, więc tata po jakimś czasie ożenił się ponownie z Anną. Anna była drugą żoną taty, przyszła do ich życia razem ze swoimi dwójką dzieci i wszystko się wtedy posypało. Z chwilą, gdy Anna pojawiła się w ich domu, życie Marty diametralnie się zmieniło. Macocha szybko wyrzuciła Martę z domu, twierdząc, że jej synowie potrzebują miejsca. I tak Marta trafiła do domu dziecka w Warszawie.
Dorastając, Marta nie miała łatwo. Ciągle była ofiarą docinków ze strony przyrodnich braci i innych dzieci z domu dziecka, którzy potrafili być naprawdę okrutni i niszczący. Na ósme urodziny tata obiecał jej, że zabierze ją do domu i dostanie wymarzoną lalkę, ale jak można się było spodziewać złamał tę obietnicę i zostawił ją tam. Marta nigdy nie straciła nadziei, że tata po nią wróci, ale to nigdy się nie stało.
Minęły lata, Marta dorosła i postanowiła wziąć sprawy w swoje ręce. Zorganizowała spotkanie przy obiedzie z tatą i Anną, żeby dowiedzieć się, dlaczego ją zostawili. Chciała usłyszeć wytłumaczenie, a przede wszystkim zapytać o tę lalkę, którą jej niegdyś obiecał. Tata był wyraźnie skrępowany, a Anna próbowała zignorować temat. Marta jednak była zdeterminowana, żeby wydobyć z nich prawdę nie odpuszczała.
Anna chciała uspokoić Martę, ale wszystko przerodziło się w ostrą kłótnię. Marta publicznie wyciągnęła brzydką przeszłość i oskarżyła macochę, że to przez nią trafiła do domu dziecka, że to ona jest źródłem jej nieszczęść. Nie ustępowała, pokazała całą gorzką żółć, którą nosiła w sobie od lat. Tata nagle zrozumiał, jakie konsekwencje miały jego decyzje i jak ogromny ból zadał swojej córce.
Konfrontacja z Anną nie zakończyła się tak, jak Marta sobie wymarzyła nie było żadnego pogodzenia, wręcz przeciwnie. Była jeszcze bardziej przekonana, że tata już jej nigdy nie zrozumie. Rozczarowana, postanowiła zerwać z nim kontakt, wiedząc, że nigdy nie będzie prawdziwym ojcem w jej życiu. Wyszła z tego spotkania targana smutkiem, ale z ulgą, bo wiedziała, że czas iść dalej i poszukać własnej drogi. Uświadomiła sobie, że ból i brak ojca w jej życiu nie muszą definiować jej przyszłości i że jest gotowa żyć na własnych warunkach.
