Nasza bratanica, Jagoda, miała zaledwie trzynaście lat, kiedy wysłaliśmy ją na dwutygodniowe wakacje do jej babci na wieś. Początkowo Jagoda lubiła spędzać czas z babcią, a ich relacje były naprawdę serdeczne. Jednak z biegiem lat Jagoda dorastała i urok wiejskiego życia stopniowo tracił dla niej znaczenie. Tęskniła za swoimi przyjaciółmi, za kinem, i za wieloma rozrywkami, które miała w mieście. Jagoda była jedyną wnuczką swojej babci, dlatego jej odwiedziny były dla starszej pani ogromną radością.
Pewnego dnia ojciec Jagody zawiózł ją do domu babci, gdy jej mama, Zofia, rodziła ich drugie dziecko. Wszyscy uznali, że Jagodzie dobrze zrobi trochę świeżego powietrza i rozmowy z babcią. Przyjazd Jagody poprawił również sytuację finansową babci, bo jej zięć przesłał dodatkowe pieniądze, aby pokryć wydatki dziewczyny w trakcie pobytu.
Babcia na początku nie oczekiwała, że Jagoda będzie jej pomagać w domucieszyła się po prostu z jej obecności. Było jej miło, że ma z kim porozmawiać i podzielić się codziennością. Jednak z czasem Jagoda zaczęła coraz częściej narzekać i stawiać wymagania. Wiedziała, że ojciec przekazuje babci pieniądze, by mogła jej kupić wszystko, czego zapragnie, więc oczekiwała najlepszych dań i wygód.
Niestety, sprawy przybrały zły obrót, gdy Jagoda wybuchła złością, podejrzewając, że ktoś zjadł jej drożdżówkę. Oskarżyła o to kuzyna, który mieszkał razem z babcią. Cała sytuacja przerodziła się w niepotrzebny konflikt i w końcu ojciec Jagody musiał przyjechać i załagodzić sprawę. Te nieporozumienia i wybuchy złości spowodowały napięcie w rodzinie i w konsekwencji rodzice zdecydowali, że Jagoda nie będzie już jeździć do babci.
Ta decyzja mocno zasmuciła babcię. Ceniła chwile spędzone z wnuczką i mimo wszystkich trudności zawsze była szczęśliwa, gdy Jagoda była blisko. Jednak wszystko się zmieniło i odwiedziny ustały.
