Przyjaciele mówili, że Michał miał pecha, jeśli chodzi o swoją żonę, ale jeszcze większego pecha miał przez jej rodziców.
Małgorzata wywodziła się z bogatej rodziny i całe życie miała wszystko, czego zapragnęła. Rodzice posłali ją na prestiżową uczelnię, dbali o nią i niczego jej nie brakowało. Po studiach poszła do pracy, lecz to, co zarabiała, odkładała tylko dla siebie na własne konto. Ojciec bardzo cenił tę cechę u swojej córki i nazywał to akumulacją kapitału, ale jednocześnie nigdy nie tracił okazji, by wypominać Michałowi, że nie przynosi do domu wystarczająco dużo pieniędzy.
Musisz być opoką, żeby moja córka mogła stanąć za tobą jak za murem mówił do Michała. Poradzisz sobie, jeśli zachoruje? Stać cię na to, żeby zabrać ją na wakacje za granicę?
Kwestia pieniędzy nigdy nie była tematem rozmów młodego małżeństwa byli zadowoleni ze wspólnego budżetu. Dla teścia jednak pieniądze były głównym tematem przy każdym spotkaniu. Doszło do tego, że Michał zaczął unikać wizyt u rodziców żony i wymyślał sobie pilne sprawy, byle tylko nie musieć ich odwiedzać. Liczył w duchu, że uda mu się też wymigać z urodzin teścia, ale Małgorzata postawiła na swoim, niemal siłą posadziła go przy stole i zmusiła, żeby uśmiechał się do wszystkich zaproszonych gości.
A czym się zajmuje pański zięć? zapytała znienacka jedna z sąsiadek.
Jest zwykłym urzędnikiem odparł teść z pogardą. Do domu przynosi marne złotówki, cała rodzina utrzymuje się tylko dzięki mojej córce
Michał miał już dość takich upokorzeń. Za każdym razem czuł się coraz gorzej. Były to nie tylko nieprzyjemne odczucia, lecz także poważny brak motywacji.
Przede wszystkim nie jestem zwykłym urzędnikiem, lecz szefem zespołu planowania odpowiedział stanowczym głosem. A moje wynagrodzenie wcale nie jest niskie. Poza tym, proszę nie zapominać, że wspólnie utrzymujemy dom. Nie zostaje się dyrektorem z dnia na dzień i nie stać mnie od razu na luksusowe auta, ale skoro chce pan, by córka miała jak najlepiej, czemu nie pomógł nam pan kupić mieszkania?
Teść tylko się zaśmiał i zanucił coś pod nosem. Było widać, że sprawia mu przyjemność wyprowadzanie zięcia z równowagi.
Później, po zgaszeniu świeczek, torcie i filiżance herbaty, gdy Michał wyszedł na papierosa, dołączył do niego teść.
No, no, nieźle sobie poradziłeś powiedział, wyraźnie zadowolony. Widać postępy. Nie jesteś taki głupi, znasz swoją wartość i w końcu potrafisz się obronić. Nigdy nie pozwalaj, żeby ktoś cię zepchnął na bok. Czasem trzeba zawalczyć o swoje, inaczej człowiek całe życie stoi w miejscu.
Michał zrozumiał, że teść celowo go prowokował, by przekonać się, jak zareaguje. Dla teścia ważniejsze od pieniędzy było to, czy zięć potrafi chronić siebie i swoją rodzinę. Od tego dnia rodzice Małgorzaty patrzyli na Michała z zupełnie innym szacunkiem.
Życie nauczyło Michała, że warto mówić w swoim imieniu i bronić siebie nie tylko po to, by inni nas docenili, ale byśmy sami mogli siebie szanować.
