Joanna pochodziła z małego miasta, gdzie kawalerka kosztowała grosze. Kupiła taki skromny apartament, lecz jej mąż, Marek, nie miał o tym pojęcia. Gdy służbowe sprawy wyciągnęły Marka do Warszawy, na świat przyszła ich córka. Urodziła w zwykłym szpitalu miejskim, ale mężowi wmawiała, że to była ekskluzywna klinika. Pieniądze, które Marek wysyłał na zakupy, Joanna wydawała bardzo ostrożnie. Kiedy mąż był w domu, lodówka uginała się od mięsa, wędlin, ryb i innych rarytasów. Ale gdy tylko wyjeżdżał, znów zaczynała oszczędzać każdą złotówkę.
-Nigdy nie kupowałam nowych rzeczy dla mojej córki, Zuzanny. Czasami pomagali życzliwi ludzie, czasem coś upolowałam na tanich aukcjach w internecie. W ten sposób udało mi się uzbierać na własne mieszkanie.
Często prosiła mamę, panią Marię, żeby została z wnuczką, podczas gdy Joanna po kryjomu szła do pracy. Marek był sam sobie winien. Joanna była idealną żoną według jego wyobrażeń: pokorna, cicha, robiła wszystko, czego zażądał. W końcu była ze wsi, a on urodzonym warszawiakiem, który ciągle wydawał jej polecenia. Ale pewnego dnia Joanna ze ściśniętym żołądkiem zaczęła planować ucieczkę. Wiedziała, że przyjdzie taki moment, kiedy mąż nie powstrzyma siły uderzenia… I to będzie koniec.
-Manipulowałam nawet zakupami. Kupowałam Zuzi kilka jabłek, a Markowi mówiłam, że kupiłam cały kilogram. Zebranie odpowiedniej sumy zajęło mi dwa i pół roku.
Kiedy Marek znów wyjechał w delegację, spakowała walizki, wzięła Zuzię za rękę i uciekła. Dzień wcześniej złożyła pozew o rozwód. Marek próbował je odnaleźć. Dzwonił, obiecywał, że nic już nie zakłóci ich rodzinnego życia. Były też te gorsze rozmowy z groźbami, że nigdy się nie podda, że za wszelką cenę je odnajdzie.
Wkrótce dowiedziała się, że Marek związał się ze studentką. Joanna była pewna, że jej da dokładnie to samo piekło, przez które ona przeszła.
-Nigdy nie zdradziłam męża. Każda złotówka, którą zaoszczędziłam, była okupiona głodem i wyrzeczeniami. Te pieniądze były wyłącznie moje, uczciwie wypracowane. Nie miałam wyboru. Musiałam ratować siebie i jedyną córeczkę.
