Przyjaciele mówili, że Michał miał pecha ze swoją żoną, ale jeszcze gorzej trafił z jej rodzicami.
Katarzyna pochodziła z zamożnej rodziny i nigdy sobie niczego nie odmawiała. Wysłali ją na najlepszy uniwersytet w Warszawie, pomagali na każdym kroku. Gdy skończyła studia, poszła do pracy, ale wszystko, co zarabiała, odkładała tylko dla siebie. Pieniądze trzymała na swoim koncie w banku. Jej ojciec był z tego bardzo dumny, nazywał to gromadzeniem kapitału, lecz nie tracił okazji, by wypominać zięciowi, że nie przynosi do domu wystarczająco dużo pieniędzy.
Musisz być ostoją, by moja córka mogła stać za tobą jak za murami Malborka. Czy stać cię, by ją utrzymać, jeśli zachoruje? Zorganizujesz jej zagraniczne wakacje? dopytywał na każdym rodzinnym spotkaniu.
Kwestia pieniędzy nigdy nie zaprzątała głów samym młodym byli zadowoleni z tego, co mieli razem, ale teść nie przepuszczał żadnej okazji, by się do niego przyczepić. Z czasem Michał zaczął się obawiać każdej wizyty u teściów, próbując za każdym razem znaleźć sobie pilne sprawy właśnie na te dni. Tym razem miał nadzieję, że uda mu się uniknąć urodzin teścia, ale Katarzyna wręcz siłą posadziła go przy stole, zmuszając do uśmiechu wobec wszystkich znajomych ojca.
A czym zajmuje się twój zięć, jeśli można spytać? odezwała się nagle jedna z przyjaciółek teścia.
Zwykły urzędnik odpowiedział z wyraźną pogardą jubilat Przynosi do domu grosze, to moja córka wszystko tu dźwiga na swoich barkach…
Michał nie zniósł tej kpiny. Upokarzali go regularnie, co było nie tylko przykre, ale i odbierało mu chęć do życia.
Po pierwsze, nie jestem zwykłym urzędnikiem, tylko kierownikiem zespołu planowania. Po drugie, moja pensja nie jest taka marna, naprawdę wszystko opłacamy razem! Żałuję, że nie mogę pstryknąć palcami i zostać dyrektorem, żeby kupować żonie rezydencje i luksusowe samochody. Ale skoro tak martwi się pan o dobro swojej córki, czemu nie pomogliście nam z mieszkaniem?
Teść roześmiał się pod nosem, z wyraźną satysfakcją patrząc, jak Michał się gotuje.
Później, kiedy już zgasły świeczki na torcie i wszyscy pili herbatę, Michał wyszedł zapalić. Zaskoczył go tam teść.
Nieźle powiedział zamyślony. Widać, że robisz postępy. Masz swoje zdanie, wiesz, ile jesteś wart i w końcu potrafisz się bronić. Nie musisz być cierpliwy do końca życia, bo wtedy nigdzie nie dojdziesz.
Michał zrozumiał wtedy, że teść celowo doprowadzał go do granic, tylko po to, by zobaczyć, jak sobie poradzi. Pieniądze nie były aż tak ważne jak umiejętność wyznaczania granic i bronienia siebie oraz najbliższych. Od tego wieczoru zięć urósł w oczach rodziców Katarzyny wydawał się poważniejszy, dojrzalszy, solidniejszy.
