Patrycja dorasta w zamożnej rodzinie. Ojciec kupuje jej wszystko, czego pragnie. Mimo to spędza z nią bardzo mało czasu, ponieważ prowadzi własną firmę i jest pochłonięty pracą. Gdy wraca do domu, robi to głównie po to, by spotkać się ze swoimi kochankami. Mówiło się, że miał kobietę, która była kilka lat starsza od Patrycji.
Patrycja zaczyna studia pedagogiczne, choć ojciec chciał, aby córka została dentystką. Jednak ona upiera się przy swoim wyborze i nie pozwala decydować za siebie.
Dorastając, Patrycja nie chce przyjmować pieniędzy od ojca i żyje ze stypendium. W wakacje zamiast wyjazdu zagranicznego, który zafundowałby jej ojciec, wybiera praktyki w kolonii dla dzieci. Odmawia ojcu, bo kocha pracę z dziećmi.
Pewnego wieczoru przyjeżdża autobus z dziećmi z domu dziecka. Wszyscy szybko zajmują miejsca w ośrodku, ale ostatnia wysiada drobna dziewczynka. Jest bardzo szczupła, jej spojrzenie zupełnie nie przypomina dziecięcego. Po chwili dzieci zaczynają narzekać na nieprzyjemny zapach w domu.
Winna jest jedna dziewczynka. Patrycja idzie sprawdzić, co się dzieje. Odkrywa, że dziewczynka po kolacji chowała poduszkę kotlety. Przez to skierowały się.
Dziewczynka patrzy na Patrycję ze skruchą, po czym mówi:
To dla mojego brata.
A gdzie jest twój brat?
Jest w domu dziecka.
Słysząc te słowa, Patrycja natychmiast dzwoni do ojca i prosi go o pieniądze.
Wreszcie moja córka poprosiła mnie o pomoc. Myślałem, że jest na mnie zła, myśli ojciec.
Patrycja, na co potrzebujesz tyle pieniędzy? Chcesz kupić samochód?
Nie, tato. Chcę kupić jak najwięcej jedzenia dla dzieci z domu dziecka.
Jesteś naprawdę dobrą osobą, Patrycja mówi ojciec z uśmiechem.
Ojciec przekazuje jej pieniądze w złotych. Patrycja wraz z opiekunami i dziećmi robi zakupy, ciesząc się, że może pomóc potrzebującym maluchom.
