Słuchaj, muszę ci opowiedzieć coś totalnie niesamowitego, co przydarzyło nam się ostatnio z Michałem. Wracaliśmy z Mazur do Warszawy, jechaliśmy tą główną trasą przez lasy pod Ostrołęką. Droga była cała mokra po ulewie, wokół tylko cisza, radio nam cicho plumkało w tle i szczerze już się nie mogłam doczekać, aż dojedziemy do domu i usiądziemy z herbatą na kanapie.
I nagle wyobraź sobie, prosto przed nami na asfalt wyskakuje OGROMNY niedźwiedź. Normalnie, jak z jakiegoś starego polskiego filmu przyrodniczego. Michał zahamował tak ostro, że miałam wrażenie, że pasek od pasa mi się wbije w brzuch. Nos podjechał mi do szyby od strachu. Niedźwiedź zatrzymał się nie dalej niż metr od maski, wstał na dwie łapy i patrzył na nas prosto w oczy. Był taki wielki i wyglądał przerażająco Byłam pewna, że zaraz się na nas rzuci. Siedziałam jak zahipnotyzowana, Michał zbladł uwierz mi, pierwszy raz go takiego widziałam.
Gapił się na nas bez mrugnięcia, jakby się zastanawiał, co zrobić. I nagle zrobił jeden krok w naszą stronę, bardzo powoli, dostojnie Myślałam, że za chwilę wbije się przez szybę. Przecież te nasze drzwi to żadna ochrona!
Michał szybko wrzucił wsteczny i zaczęliśmy się powoli cofać. Serce mi waliło jak szalone. To była ta chwila, kiedy sobie uświadamiasz, że jeśli ten zwierz uzna, że nie chce cię tutaj, to po prostu cię nie będzie.
I akurat w tym momencie stało się coś, czego kompletnie się nie spodziewaliśmy. Serio, zaczęliśmy się patrzeć na siebie z Michałem w totalnym osłupieniu. Wiesz, to stare, potężne drzewo, które rosło przy samej drodze nagle je przewróciło. Upadło z takim hukiem, aż wszystko zadrżało. I wyobraź sobie, że dosłownie o włos minęło nasz samochód. Jakby spadło ciut bliżej, to by nas przygniotło. Dopiero potem dotarło do mnie, jakie szczęście wtedy mieliśmy!
Niedźwiedź aż podskoczył ze strachu, spojrzał na drzewo, potem jeszcze na nas i momentalnie czmychnął w głąb lasu, że tylko furczało. Po kilku sekundach znów była idealna cisza jakby nic się nie wydarzyło.
Do dziś zastanawiam się, czy on serio chciał nas zaatakować, czy może ostrzegał nas przed tym drzewem? Albo zwyczajnie sam się przestraszył? Nie mam pojęcia. Ale ten jego wzrok Nie zapomnę go do końca życia.
