Przez prawie godzinę obserwowałem młodą parę przyszłych rodziców, którzy ledwo co skończyli technikum.
Ostatnio musiałem odwiedzić ginekologa. Jak zwykle poczekalnia była pełna, a doktor się spóźniał. Bezpośrednio za mną stała młoda, około osiemnastoletnia ciężarna dziewczyna przyszła z chłopakiem, najwyraźniej ojcem dziecka, równie młodym. Oboje zupełnie nie przejmowali się obecnością innych i zachowywali się dość swobodnie. Chłopak aż zanosił się śmiechem na cały korytarz:
No powiedz, czy to nie super, że to będzie chłopak? Heeeeeeeeeeeee…
Co chwilę powtarzał tę samą kwestię, aż nagle wykrzyknął:
Przecież nie nadaliśmy mu jeszcze imienia! Dajmy mu imię po kimś ze szpitala!
Z entuzjazmem ruszył wzdłuż ściany, czytając nazwiska i imiona lekarzy każde opowiadał z jakimś żartem albo głupim komentarzem. Gdy wrócił na miejsce, usiadł obok dziewczyny i parsknął śmiechem. Przechodząca starsza pani nie wytrzymała:
Młody człowieku, proszę się troszkę uspokoić!
Zaskoczony chłopak odwrócił się i z rozbrajającą szczerością rzucił:
Babcia też w ciąży! Hehehee…
Jego dziewczyna, zdaje się Zosia, parsknęła chichotem, wyglądając równie bezmyślnie. Ledwo powstrzymałem się, żeby nic nie powiedzieć nie chciałem wywoływać kłótni, szczególnie przy kobiecie w ciąży.
Następny temat, który poruszył przyszły tata jedzenie.
Umieram z głodu! Jaajaaaa…
Jestem głodny, a tu jeszcze pół godziny czekania…
Chodźmy po pierogi! Potem wrócimy!
Nie chcę pierogów jęknęła narzeczona.
Zrobiłaś się wybredna! Hahah…
Wszyscy mieli już ich dosyć, cała poczekalnia trzymała się za głowy. Na szczęście para w końcu wyszła na tego “ruskiego z okrasą” czy może na knedle, nieważne ważne, że zniknęli na jakiś czas.
Zaniepokojony pomyślałem o tym, jaką opiekę i wychowanie otrzyma to dziecko. Podejrzewam, że jeśli nie wezmą się za siebie, ich syn może wyrosnąć na równie niegrzecznego. Żałuję tylko, że jeśli dziadkowie mieli wpływ na wychowanie tej pary, to i dla wnuka wiele się nie zmieni.
Dziś wracając do domu zrozumiałem, jak ważne jest, by być dla swoich dzieci dobrym przykładem bo więcej od słów znaczą nasze czyny, a rodzicielstwo to nie żarty.
