Poznałem moją żonę na uniwersytecie. Oboje mieliśmy wtedy po osiemnaście lat i dopiero zaczynaliśmy studia. Natychmiast zwróciłem uwagę na przyszłą żonę wyróżniała się siłą, inteligencją, a przede wszystkim ogromną dobrocią. Najpierw byliśmy tylko przyjaciółmi, ale wkrótce zrozumiałem, że uczucia do niej są dużo głębsze niż zwykła sympatia. Po kilku miesiącach zostaliśmy parą. Bardzo dobrze wspominam tamten czas i jestem pewien, że lata studenckie były najlepszym okresem w moim życiu. Oświadczyłem się Monice rok później i niedługo potem wzięliśmy ślub. Nie mieliśmy wtedy zbyt wiele pieniędzy, więc zorganizowaliśmy skromną uroczystość w gronie najbliższych.
Na drugim roku studiów zacząłem pracować. Najpierw mieszkaliśmy w akademiku, a własne mieszkanie wydawało się jedynie marzeniem jednak oboje wierzyliśmy, że w końcu się uda. Po śmierci mojej babci otrzymaliśmy niewielki spadek, a Monika także zdołała odłożyć trochę pieniędzy. To wystarczyło, by spłacić wkład własny do kredytu hipotecznego na dwupokojowe mieszkanie, bo mieliśmy w planach powiększenie rodziny w najbliższym czasie.
Przeżyliśmy razem dziesięć lat, lecz dzieci nigdy się nie doczekaliśmy. Kilka lat temu Monika popadła w kłopoty w pracy: jej firma miała poważne problemy finansowe, a właściciel obwinił ją była tam główną księgową za długi i rzekome prowadzenie kreatywnej księgowości. Po procesie Monika całkiem niesprawiedliwie trafiła do więzienia na cztery lata. Długo walczyliśmy szukaliśmy adwokatów, próbowaliśmy różnych możliwości ale wszystko na nic. Dokumenty zostały przygotowane tak, by cała wina spadła na nią, mimo że tylko wykonywała polecenia szefostwa. Było nam ciężko, ale wspierałem żonę jak mogłem. Jednak po roku okazało się, że sam będę potrzebował wsparcia…
Pewnego dnia teściowa przyszła do mnie i powiedziała, że nie mogę już tu mieszkać. Obwiniała mnie o to, co się stało Monice, i twierdziła, że to ona Monika kupiła mieszkanie za swoje pieniądze, więc nie mam do niego żadnego prawa. Byłem w szoku, nie spodziewałem się takiego okrucieństwa ze strony teściowej.
Okazało się, że tuż przed procesem żona dała swojej matce pełnomocnictwo, dzięki któremu ta mogła zdobyć wyciąg z konta pokazujący, że raty kredytu płacone były z konta Moniki. Teściowa twierdzi, że te dokumenty wystarczą, by sąd uznał, że nie uczestniczyłem w zakupie mieszkania. Jestem zupełnie zagubiony i nie wiem, co powinienem robić…
