Nie mogłem się dogadać z moją teściową.
Na początku próbowaliśmy mieszkać razem, ale wytrzymaliśmy tylko miesiąc.
Z teściem dogadywałem się całkiem dobrze, potrafiliśmy normalnie porozmawiać. Za to z jego żoną wszystko było o wiele trudniejsze. Nie przypadłem jej do gustu już od pierwszego spotkania.
Zły garnek bierzesz! krzyczała na mnie ziemniaki gotujesz źle!
I takie uwagi słyszałem od niej bez przerwy.
Wyprowadziliśmy się z żoną do wynajmowanego mieszkania, wtedy dowiedzieliśmy się, że spodziewamy się dziecka. Ojciec mojej żony upomniał teściową, żeby dla dobra przyszłej wnuczki dała mi spokój i mnie nie denerwowała.
Ach, ciężka kobieta mówił mój teść zawsze była uparta, a na stare lata to już zupełnie nie do zniesienia. Ożeniłem się z nią, bo czekała na mój powrót z wojska, później po prostu się przyzwyczaiłem.
Faktycznie, w trakcie ciąży teściowa ucichła. Ledwo jednak nasza córka przyszła na świat, znów zaczęły się problemy. Dziewczynka urodziła się pięć tygodni przed terminem, ale na szczęście była zdrowa.
To nie jest dziecko twoje, powiedziała teściowa do mojej żony.
Nie widzisz? Nie rozumiesz, czemu była wcześniakiem? To dziecko kogoś innego!
Dobrze, że żona stanęła po mojej stronie i nie dała sobie wmówić tych bzdur. Ostatnim razem wręcz wyrzuciła swoją matkę z domu. Teściowa nie chciała poznać wnuczki i nie zamierzała się z nami pogodzić. Teść jednak często nas odwiedzał i przynosił upominki, choć w domu miał później przez to nieprzyjemności.
Nie mam pojęcia, jakie programy oglądał teść, ale kiedy córka miała trzy lata, zabrał ją na spacer i w tajemnicy zrobił test DNA. Widocznie postanowił dać żonie nauczkę.
Syna w domu nie ma? zapytał zdezorientowany, stojąc w progu i dobrze, łatwiej będzie mi powiedzieć. Odebrałem wyniki testu DNA. Okazało się, że żona miała rację. Komu urodziła twoja żona dziecko? Ta dziewczynka nie jest nasza!
Byłem w szoku, nic nie wiedziałem o żadnych testach. Byłem pewien, że to moja córka.
Potem zrobiliśmy z żoną badania i potwierdzono, że jestem ojcem. Okazało się, że to teść nie jest dziadkiem naszej córki.
Tak to właśnie czekała na mnie po moim powrocie z wojska! denerwował się. Rozwiedli się na starość, mimo że teściowa długo prosiła o wybaczenie.
Zanim więc zaczniesz obwiniać innych, najpierw przyjrzyj się sobie.
A jak ty to widzisz?
