Dawno temu, kiedy z żoną kupiliśmy mieszkanie na kredyt, czułem się naprawdę dorosły. Remont pochłonął nam sporo energii, ale kiedy w końcu przewieźliśmy wszystkie nasze rzeczy i wprowadziliśmy się po miesiącu, poczuliśmy się jak w nowym świecie. Chcieliśmy poznać sąsiadów, więc zaprosiliśmy starszą parę z naprzeciwka na herbatę.
Starsza pani i pan wypili herbatę wyjątkowo szybko, a kiedy dowiedzieli się, że dziewczyna przy mnie to moja żona, a nie córka, znaleźli pretekst, by natychmiast się pożegnać. To było w piątkowy wieczór.
Następnego dnia rano ktoś zapukał do drzwi. Okazało się, że to dzielnicowy, który poprosił o nasze dokumenty moje i mojej żony. Byłem trochę zaskoczony, kiedy towarzyszył mu również ksiądz z lokalnej parafii i poprosił o nasz akt małżeństwa. Przeszukiwaliśmy papiery prawie dziesięć minut, bo po przeprowadzce wszystko było w nieładzie, ale w końcu znaleźliśmy odpowiednie dokumenty.
Policjant spojrzał na moją żonę z pewną zazdrością, przeprosił za zamieszanie i zaczął wychodzić. Zanim wyszedł wyjaśnił, że otrzymał zgłoszenie, że w naszym mieszkaniu mężczyzna mieszka z nieletnią.
Wtedy zrozumiałem, dlaczego sąsiedzi tak szybko opuścili nasze mieszkanie poprzedniej nocy. Mam 24 lata, a żona Wioletta 26. Ona zawsze wygląda bardzo młodo; często ludzie mylą ją ze studentką lub nawet uczennicą liceum.
Nie da rady kupić alkoholu bez dowodu, ani jeździć autem bez prawa jazdy. W piątek Wioletta zrobiła sobie dwa warkocze, przez co wyglądała jak uczennica, a po południu zmyła makijaż. Sytuacja była zabawna, choć nieco krępująca W końcu postanowiłem ogolić brodę, żeby nie wyglądać na czterdziestoletniego ojca mieszkającego z własną córką. Takie rzeczy tylko w polskim blokowisku dziś wspominamy to z uśmiechem, ale wtedy trochę nas to zestresowało.
