Po tym, jak ojciec opuścił rodzinę, Kinga nabrała do niego ogromnego dystansu, żeby nie powiedzieć szczerej niechęci. Mimo że tata naiwnie obiecywał, że będą się często kontaktować, Kinga miała na to tyle ochoty, co na przesoloną zupę. Kategorycznie nie chciała mieć z nim nic wspólnego. Tylko babcia, niczym polska ambasadorka rodzinnych wartości, wytrwale przekonywała ją, żeby jednak zadzwoniła do ojca argumentowała, że to wciąż jej tata i nie wolno zrywać kontaktów. Kinga uważała to za dość dziwne, zwłaszcza że jej własna mama nawet nie zamieniała z byłym mężem jednego słowa. No ale żeby nie podpaść mamie ani babci Kinga od czasu do czasu spotykała się z ojcem.
Pewnego razu tata wyciągnął ją ze szkoły w środku lekcji, zupełnie jakby odbierał zamówienie w Biedronce. Wychowawczyni była mocno niepocieszona, ale skoro pojawił się sam pan ojciec, nie mogła nic poradzić. W domu taty Kinga mimowolnie podsłuchała koleżanki z klasy, które plotkowały, że ma rzekomo jakąś siostrę. Najpierw nie chciała w to wierzyć, ale prawda wyszła na jaw, kiedy zobaczyła całą nową rodzinkę ojca wyrozumiałą żonę i ich małą córeczkę. Macocha Kingi okazała się nawet sympatyczna wypytywała o szkołę, z troską patrzyła na jej zeszyty, jakby miała wychwalane w reklamach oko do wszystkiego. Tymczasem tata siedział przy komputerze i wydawał się zbyt zajęty, by w ogóle do nich zaglądać.
Z czasem tata coraz częściej zabierał Kingę z domu i prosił, żeby popilnowała swojej młodszej siostry cudzysłów absolutnie celowy, bo Kinga za nic nie chciała uznać tej dziewczynki za własną krewną. Odpowiedzialność była jej zupełnie nie w smak. Jednak z miną męczonej owieczki spełniała prośby taty, żeby nie wyjść na niewdzięcznicę przed mamą i babcią. Gdy pewnego razu ojciec zażądał, żeby została u niego dłużej, Kinga odmówiła, zasłaniając się nauką i toną zadań z matematyki. Tata nawet nie mrugnął okiem zaproponował po prostu, że zostawi ją z macochą i tą nowiutką siostrzyczką, bo on i żona muszą wyjść na miasto załatwić ważne sprawy.
Wtedy miarka się przebrała. Kinga, obrażona jak kuchnia za PRL-u na nowoczesny piekarnik, postanowiła więcej do ojca nie wracać. Gdy zadzwonił, dopytując, gdzie jest i przypominając o obowiązkach wobec siostry, Kinga stanowczo zaprotestowała nie zamierzała grać w tę darmową nianię, którą można zawołać na każdą okazję. Śmiało wypomniała tacie, że sam rzadko z nią rozmawia, a oczekuje tylko, że zajmie się jego dzieckiem, podczas gdy on świętuje własną niezależność przed monitorem. Brak szacunku i zainteresowania skutecznie oziębiły relacje kontakt z ojcem zupełnie się urwał.
Kolejne próby kontaktu ze strony taty i macochy odbijały się od Kingi jak groch od ściany. W końcu zebrała się na odwagę i postawiła ojcu jasną sprawę: żądała wyjaśnienia, skąd taki sposób bycia. Tata nie krył powiedział szczerze, że ktoś musi zajmować się najmłodszym dzieckiem, a on uważał, że to rola Kingi. O tęsknocie za córką nawet się nie zająknął.
I tak, zamiast rodzinnej zgody i niedzielnych obiadków, relacja Kingi z tatą została na lodzie, bez śladu szansy na poprawę. Postawa ojca popsuła to, co jeszcze zostało z ich więzi, a Kinga poczuła się jak dawca opieki na etacie i to darmowym.
