Mam 54 lata i byłem na trzech randkach z kobietami w wieku 37, 45 i 58 lat. Oto do czego doszedłem
Mój kumpel, Michał, rocznik 69 dwa razy żonaty, dorosłe dzieci na swoim koncie. Po rozwodzie mieszka w Warszawie, pracuje, dba o sylwetkę i nie boi się nowych początków. Ostatnio opowiedział mi o swoich trzech randkach, które wiele mu wyjaśniły i nie tylko o kobietach.
Pierwsza randka 45 lat: A gdzie twój samochód?
Pani bardzo zadbana, pewna siebie, rozmowa toczy się jak po maśle. Ale tylko do momentu, gdy wychodzi na jaw, że Michał nie posiada auta. Przewrót w nastroju natychmiastowy.
Jak ty odpoczywasz bez samochodu?
A gdy pada deszcz?
A jak jeździsz do galerii handlowej?
Te pytania wracały z uporem godnym lepszej sprawy, aż w końcu stało się jasne: liczy się nie człowiek, tylko jego status materialny. Michał tylko wzruszył ramionami:
Jeśli ważniejsze jest dla niej blacha niż dusza to nie moja bajka.
Wniosek: zewnętrzna pewność siebie nie zawsze idzie w parze z dojrzałością.
Druga randka 37 lat: Podobają mi się starsi faceci
Młoda, pełna energii, dwójka dzieci i kredyt hipoteczny. Bez ogródek przyznała, że szuka porządnego faceta. Michał błyskawicznie zorientował się, że tu chodzi raczej o bezpieczeństwo, niż o motyle w brzuchu. Rozmowa jednak była bardzo miła i lekka.
Było sympatycznie, ale nie miałem złudzeń. Czasem fajnie po prostu poczuć się zauważonym bez żadnych planów czy deklaracji.
Wniosek: młodość to energia, ale nie zawsze głębia.
Trzecia randka 58 lat: Teraz jesteś mi coś winien
Spotkanie zaczęło się idealnie: kobieta w formie, zadbana, dobry humor, wspólne żarty, wzajemny szacunek. Ale już następnego dnia telefon:
Jedziemy na działkę, pomożesz mi zrzucić śnieg z dachu! Już jesteśmy w drodze.
Michał się nieco zdziwił.
Pomóc można, ale jak to brzmi jak rozkaz, to cały entuzjazm pryska.
Wniosek: niezależność jest super, ale ton dowódczy wykańcza nawet sympatię.
Najważniejsze, czego nauczył się Michał
Wszystkie trzy kobiety były ciekawe, każda ze swoim bagażem doświadczeń. Ale dla Michała najważniejsze było to:
Już nie szukam burzy emocji. Chcę mieć przy sobie kogoś, przy kim jest spokojnie i normalnie. Bez presji i zbędnych gierek.
Po pięćdziesiątce romantyzm nie zanika on po prostu dojrzewa. I może właśnie wtedy trafia się szansa na prawdziwą miłość: bez złudzeń, ale z ciepłem.
