Moja była żona chciała powalczyć w sądzie o połowę naszego mieszkania, ale nie wiedziała, że wcześniej zabezpieczyłem się na tę ewentualność

Słuchaj, muszę ci coś opowiedzieć. Mój związek z byłą żoną zakończył się tak, jak zwykle spotkaniem w sądzie. Nie będę rozstrzygać, kto zawinił bardziej, a kto mniej, bo wiesz, w relacjach zawsze jest tak, że obie strony trochę zawinią.
Ale prawda jest taka, że moja druga żona, Sylwia, znalazła sobie kochanka. I to nie byle kogo, tylko lokalnego biznesmena, który przyjechał do Krakowa już wiele lat temu, a potem otworzył tu małą kawiarnię przy ul. Sławkowskiej. Na początku udawała, że nic się nie dzieje, wszystko było w tajemnicy, a później nawet przestali się kryć.
W końcu przyszła do mnie, postawiła sprawę jasno składa pozew o rozwód i chce walczyć o połowę naszego mieszkania. Myślała, że zacznę panikować, ale mieszkanie zostało kupione za moje własne, ciężko zarobione złotówki i tylko dzięki mojej pracy. Sylwia tak naprawdę nie miała żadnych udziałów w tym mieszkaniu, poza tym, że przez dwa lata tu mieszkała. A teraz ma czelność rościć sobie prawa do połowy.
Spokojnie do tego podszedłem, wiesz? Nawet jej nie przekonywałem, żeby nie szła do sądu. Czekałem tylko aż przegra sprawę i będzie musiała zapłacić za całą procedurę sądową. Już miałem za sobą podobne doświadczenia z pierwszą żoną Martą. Tamten proces trwał prawie trzy lata, bo nie mogliśmy dogadać się co do podziału majątku. Każde nasze spotkanie przed sądem kończyło się awanturą.
Marta w końcu osiągnęła swoje znalazła świetnego adwokata i pozwała mnie o połowę tego, co miałem. Zostałem bez mieszkania, które odziedziczyłem po ojcu. Bolało jak cholera.
Ale przy Sylwii zachowałem się dużo rozsądniej. Zanim się hajtnęliśmy, miałem już mieszkanie, które sam wyremontowałem, tylko że zapisałem je na mojego brata, Pawła. Ufam mu kompletnie, nawet przez sekundę nie miałem wątpliwości. Kiedy przyszło do rozwodu, okazało się, że nie mam żadnego majątku. Po tamtym pierwszym małżeństwie żadna kobieta już mnie nie wykiwa. Wiesz, człowiek uczy się na błędach teraz jestem sprytniejszy i spokojniejszy.