Pamiętam to jak przez mgłę, jakby zdarzyło się w innym życiu, dawno temu. Rodzice Zuzanny, mojej żony, obdarowali nas na ślub prezentem, którego żadne z nas się nie spodziewało ofiarowali nam mieszkanie! Uroczyście przekazali nam klucze i zapewnili, że jesteśmy prawdziwymi właścicielami. Lokal był w świeżo wybudowanym bloku na obrzeżach Krakowa, prosto od dewelopera, a więc wymagał gruntownego wykończenia. Teściowa od razu stwierdziła, że skoro oni dali nam mieszkanie, moi rodzice powinni dorzucić się do remontu. Moi rodzice już wcześniej przekazali nam spore pieniądze to była znacząca suma, wystarczająca, by zacząć życie na własną rękę, lecz mimo to postanowili również pomóc przy remontowaniu.
Zaraz po ślubie wzięliśmy się do pracy. Mój ojciec, z zawodu murarz, sam załatwił materiały budowlane, a ja byłem jego pomocnikiem, czasem i Zuzanna włączała się w prace. Również teść zaglądał, żeby pomóc przy cięższych robotach. Uznałem, że zanim skończymy remont i będziemy mogli zamieszkać na swoim, lepiej nie wydawać pieniędzy na wynajem, dlatego zatrzymaliśmy się u teściów.
Pewnego popołudnia szukałem pewnych papierów i przypadkiem natknąłem się na dokumenty mieszkania. Przeglądając je, coś uderzyło mnie prosto w serce okazało się, że właścicielką oficjalnie była właśnie teściowa!
Tego wieczoru zamierzałem z ojcem pojechać do hurtowni po nowe płytki do łazienki. Wszystko jednak odłożyłem opowiedziałem mu, co znalazłem i powiedziałem, że muszę przemyśleć, co dalej.
Kiedy tylko wszyscy domownicy wrócili, postanowiłem postawić sprawę jasno.
Powiedz mi, dlaczego to Twoja mama widnieje w księdze wieczystej naszego mieszkania? Dlaczego nie Ty, Zuzanno? spytałem, nie owijałem w bawełnę.
Teściowa szybko odpowiedziała zirytowana:
A Boże drogi, jak dziecko pytasz! Przecież oczywiste, żeby nasza Zuzia nie była potem poszkodowana.
Czyli jak? dopytywałem.
Jak się rozwiedziecie, to zaraz będziesz chciał połowę mieszkania zabrać! wyjaśniła bez ogródek.
To znaczy waszego mieszkania? Czy to w porządku, że razem z tatą włożyliśmy w ten remont więcej, niż wynosi połowa jego wartości? I po co te podejrzenia dopiero co jesteśmy po ślubie!
Zuzanna w końcu się odezwała, spuszczając wzrok:
Mamusiu, prosiłam Cię przecież, żebyś jednak zapisała mieszkanie na mnie
Dopiero wtedy zrozumiałem, że Zuzia o wszystkim wiedziała.
Czyli byłaś w to zamieszana? zapytałem rozgoryczony.
Nie To nie tak Obiecałam mamie, że mieszkanie będzie moje…
Och, Zuzanno, piękny początek naszego wspólnego życia od kłamstwa!
Od tamtej rozmowy minęło kilka dni. Wróciłem na jakiś czas do rodziców, by się zastanowić. Zuzanna próbuje ze mną rozmawiać, ale ja nie potrafię się jeszcze z tym pogodzić. Czułem się, jakbym został zdradzony; nie podejrzewałem, że rodzina może być aż tak przezorna Albo nieufna. Może jednak tak właśnie postępują rodzice w Polsce, troszcząc się według swojego rozumienia o dobro dzieci
Długo zastanawiałem się, co powinienem zrobić w tej sytuacji.
Pewnego dnia przeglądałem papiery w domu rodzinnym, aż natrafiłem na akta związane z naszym mieszkaniem w Warszawie. To, co tam odkryłem, kompletnie mnie zbiło z tropu i mocno wytrąciło z równowagi, bo