Córka nasza niedawno wyszła za mąż za chłopaka, który, co prawda, nie pochodzi z bogatej rodziny, ale jest bardzo rozsądny i pracowity. Ja z mężem nie byliśmy początkowo zachwyceni, ale to była jej decyzja i szanowaliśmy ją.
Z okazji ślubu mój mąż podarował naszej córce, Jagodzie, ładne mieszkanie w Warszawie, żeby młode małżeństwo nie musiało wynajmować niczego i żyło spokojniej na starcie. Oboje nowożeńcy bardzo się z tego prezentu ucieszyli, a zwłaszcza rodzice pana młodego.
Teściowa córki za każdym razem, gdy ich odwiedzała, wychwalała mieszkanie pod niebiosa. Jagoda zaczęła mi się żalić, że teściowa wręcz zamieszkała u nich na stałe i nie ma nawet szans spokojnie zadzwonić do przyjaciółki. Ostatnimi czasy teściowa zaproponowała Jagodzie coś absolutnie nie na miejscu. Zasugerowała, by zameldować całą jej rodzinę na tym adresie, rezygnując ze swojego własnego mieszkania, sprzedać je i z uzyskanych pieniędzy kupić wspólne, większe i to miałoby już być dla wszystkich, bo przecież wszystko w rodzinie powinno być wspólne.
Jagoda uprzejmie, lecz stanowczo odmówiła ta propozycja wydawała jej się po prostu dziwna. Niestety teściowa nie dała za wygraną. Na początku dzwoniła niemal codziennie, przypominając o rodzinie, potem zaczęły się szantaże i awantury. Zrzucała na Jagodę, że ta nie kocha swojego męża, straszyła, że zaszkodzi ich małżeństwu i odbierze mieszkanie. Na męża zupełnie nie zwracała uwagi, mimo że próbował przemawiać matce do rozsądku.
My z mężem początkowo nie wtrącaliśmy się, uznaliśmy, że młodzi muszą sami nauczyć się rozwiązywać swoje problemy. Jednak kiedy córka zaczęła dzwonić do mnie z płaczem, nie wytrzymałam i razem z mężem postanowiliśmy zareagować.
Mój mąż, człowiek poważny i konkretny, pojechał do teściowej Jagody i poprosił stanowczo, by zostawiła naszą córkę w spokoju. Uprzedził, że jeśli sytuacja się nie zmieni, zgłosimy sprawę na policję. Teściowa nagle zmieniła ton, zaczęła nas zapewniać, że chodzi jej tylko o dobro wszystkich i ostatecznie dała spokój.
Od tego czasu Jagoda przestała się zamartwiać i wreszcie znowu widzimy u niej uśmiech.
