Słuchaj, ostatnio wpadłam do cioci Heleny w Warszawie, żeby przekazać jej jakieś papiery. Spotykamy się zwykle tylko przy świętach, ale tym razem sytuacja była nagła. Nie chodziło o żadne pieniądze, po prostu chciałam pomóc. Nie jestem skąpa czystość i porządek to dla mnie podstawa. Można żyć skromnie, ale trzeba mieć dom w porządku.
Na jednej ze ścian jej małej kamienicy leży masa zbieraczy kurzu: figurki, serwisy i słoiki po konserwach poukładane w stosy po kilkadziesiąt sztuk. W łazience stoi kuweta dla kota ciocia myje ją raz w tygodniu. Śmieci zalegają pod nogami, a w mieszkaniu wciąż unosi się zapach ścieków i zgniłego jedzenia.
Ciocia Helena zaproponowała mi coś do jedzenia i zaczęła nakrywać do stołu. Kiedy układała talerze, zauważyłam, że są brudne. Gdy nakładała coś z garnka, sięgnęłam po chusteczki antybakteryjne z torby i zaczęłam przetrzeć widelce.
Zauważyła to od razu. Kiedy zaczęłam grzebać w jedzeniu, ciocia spytała:
Nie jesteś głodna, czy ci nie smakuje?
Co miałam na to odpowiedzieć? A czy zdarzyło wam się kiedyś coś podobnego?
