Dajcie nam klucze do domku na Mazurach, zamieszkamy tam na trochę…
Małżeństwo puściło znajomych na swoją wiejską posiadłość bez zastanowienia się nad konsekwencjami.
——————————
U Pawła zachorowała matka, dlatego on i jego żona, Malwina, zostali na Sylwestra w Warszawie. Powitali Nowy Rok spokojnie, kameralnie, domowo. Ich przyjaciele, Bernadeta i Tomasz, byli rozczarowani, bo Paweł i Malwina w ostatniej chwili odmówili wspólnego wyjazdu na mazurski domek, choć długo o tym rozmawiali. Ale kto mógł przewidzieć, że pani Barbara rozchoruje się właśnie na święta?
Malwina i tak czuła się niezręcznie z powodu tej odmowy. Gdy Bernadeta zadzwoniła drugiego stycznia i zaczęła narzekać, jak paskudnie świętowali Nowy Rok w ciasnej kawalerce we trójkę, Malwinę uderzyły wyrzuty sumienia.
Wiesz, Malwina… Cały czas musiałam znosić humorzastą teściową. Wpadła do nas w Sylwestra i stwierdziła, że w jej mieszkaniu coś się stało z ogrzewaniem! Teraz zamierza mieszkać u nas z Tomkiem do końca świąt, póki administracja nie naprawi jej rur! A ja już nie mogę! Rozwiodę się z Tomkiem przez jego matkę, naprawdę! żaliła się Bernadeta przez telefon.
Współczuję ci. Z panią Barbarą zawsze się dogadywałam, ale kiepsko przechodzi chorobę przyznała Malwina. Gdybym tylko mogła ci pomóc…
Możesz mi konkretnie pomóc rzuciła Bernadeta.
Jak?
Daj nam klucze. Uciekniemy z Tomkiem na Mazury na święta. Niech teściowa mieszka gdzie chce, sami sobie poradzi.
Malwina zawahała się. Z jednej strony żal jej było przyjaciółki, z drugiej nie była pewna, co na to Paweł choć traktowali dom na Mazurach jako wspólny, to formalnie należał do niego.
Nie wiem, Bernadeta… Muszę spytać Pawła.
Jasne, rozumiem. Obiecuję, że będziemy bardzo ostrożni ze wszystkim.
Ale tam droga pewnie cała zasypana… Nie przejedziecie bez pomocy. Nie zamawialiśmy traktora powiedziała Malwina.
Mamy terenówkę, damy radę.
Kotła dawno nie sprawdzaliśmy. Najpierw powinnam tam pojechać, zanim wpuścimy gości…
Malwina, jesteśmy dorosłymi ludźmi. Tomek zna się na kotłach, pracował z nimi kilka lat. Nie zrobimy bałaganu, najwyżej wszystko naprawimy.
Bernadeta mówiła tak przekonująco, że Malwina zaczęła się łamać. Obiecała oddzwonić po rozmowie z Pawłem.
Jesteś pewna, że to dobry pomysł? pytał Paweł.
Sama nie wiem. Przyjaźnimy się z nimi od lat. Tak czy inaczej, przez twoją mamę się wszystko posypało…
Jakby coś, nie wyskoczymy tam tak po prostu. To kawał drogi, a matki nie można zostawić samej.
Właśnie dlatego pytam. Bernadeta narzeka na teściową, ich związek się sypie. A ponoć pani Barbara nie do zniesienia…
Po krótkim namyśle postanowili pomóc: skoro ich zgoda miała uratować małżeństwo, warto spróbować.
Damy im klucze, ale niech sami radzą sobie z przeciwnościami. Nas nie mieszają, powiedział Paweł.
Bernadeta zrozumiała, że powierzono jej najcenniejszą rzecz.
Dziękuję, kochana. Będę się meldować zapewniła i ruszyła z Tomkiem na Mazury.
Do domku jechali ponad trzy godziny przez zasypane drogi. Domek był pięknie położony, wśród lasów z dala od miasta. Niestety, Paweł i Malwina mieli rację: świąteczne śnieżyce uniemożliwiały dojazd nawet terenówką. Bernadeta i Tomek utknęli i musieli zadzwonić po pomoc.
Co robić? pytali.
Wracajcie. 3 stycznia nikt wam nie odśnieży drogi. Wszyscy świętują odparła Malwina.
Nie ma mowy. Tyle jechaliśmy… W okolicy jest duża wieś, mówiłaś, że Paweł zna tam traktorzystę.
Tak. Odśnieża naszą drogę.
Trzeba zadzwonić. Może się zgodzi…
Wyślę wam numer powiedziała Malwina.
Po pół godzinie Bernadeta dzwoniła znowu.
Nie odbiera. Niech Paweł zadzwoni, może nie reaguje na obce numery!
Malwina uprosiła Pawła, żeby znalazł traktorzystę. Obiecał, że przyjedzie w godzinę.
Przez ten czas Paweł był w ciągłym napięciu. Bernadeta wydzwaniała, domagała się konkretów, nerwowo śledząc sytuację. Malwina już czuła, że za wszystko jest odpowiedzialna.
Na szczęście traktorzysta dotrzymał słowa przyjechał i odśnieżył do samej bramy. Ale do furtki musieli kopać łopatą. Tomek odśnieżył maleńki szlak, by dostać się do drzwi domu.
Grzejniki działały słabo. Potrzeba było naprawić kocioł, ale Tomek nie umiał się nim posłużyć. Znowu dzwonili do Pawła, który przez dwie godziny tłumaczył, co i jak.
Nigdy nie widziałem takiego modelu… chyba wiekowy.
Ważne, żeby działał! denerwował się Paweł, przeczuwał kolejne problemy.
I słusznie. Bernadeta dzwoniła w każdej sprawie: od lokalizacji patelni po utyskiwania, że w domu jest za zimno.
Wieczorem Paweł i Malwina wyłączyli telefony, żeby odpocząć.
Rankiem okazało się, że mają kilkanaście nieodebranych połączeń od znajomych.
Co tam u nich się dzieje?
Nie wiem… Malwina była zaniepokojona i od razu oddzwoniła. Bernadeta odebrała z pretensjami.
Gdzieś wyparowaliście?!
Spaliśmy.
Mieliśmy awarię! W saunie śmierdziało dymem, o mało nie spłonęliśmy!
Boże…
Naprawdę. Kto buduje takie piece?!
Co nie tak?
Trzeba było powiedzieć, że na kominie jest zaślepka… Tomek akurat się kapnął.
Przepraszam, nie myślałam, że od razu pójdziecie do sauny. I zresztą…
Co znowu? Gość korzysta ze wszystkiego! Sauna chyba w cenie? Mogliście uprzedzić ledwo się do niej przez śnieg przedarliśmy!
Korzystajcie, ile wlezie Malwina była wytrącona z równowagi.
Grill też nie działa.
Nasz stary się zepsuł.
A ostrzegliście? Gdzie mamy piec kiełbasę?! Bernadeta nie ustępowała.
Nie wiem, Bernadeta. Mam dość nerwów, ostatni tydzień był wyczerpujący. Grillujcie sami, tylko domu nie spalcie.
Rozłączyła się. Była zirytowana.
Co znowu? spytał Paweł.
Kolejna katastrofa.
Malwina streściła mu wydarzenia.
Tomek znał saunę, wcześniej tam był, wiedział gdzie zaślepka. Grill to nie nasz problem. Jakby chcieli zrobić bigos, mielibyśmy im osobno kuchnię przygotować? Chcą kiełbasy, niech jadą do sklepu we wsi po jednorazowy grill. Starczy na parę dni.
Taką odpowiedź przekazała Bernadecie przy następnym telefonie.
Dobrze, zrozumiałam. Podjedziemy do wsi. Przynajmniej drogę mamy odśnieżoną.
Zadziwiająco, rozmowy ustały. Chyba dotarło do Bernadety, że Malwina ma dość niańczenia ich.
Dawno nie dzwonią. Ciekawe co u nich zastanowił się Paweł kolejnego dnia.
Bernadeta nie odebrała, wysłała tylko SMS: “Wszystko OK.”
Małżonkowie stwierdzili, że najlepiej zapomnieć o znajomych na ten czas i przestać się martwić losem domku.
Pod koniec świątecznej przerwy pani Barbara poczuła się lepiej.
Może pojedziesz po klucze? Przy okazji sprawdzisz dom i saunę zasugerowała Malwina.
Dobry pomysł. Wyruszę rano, wrócę wieczorem.
Paweł wyjechał, Malwina została z teściową.
Uprzedziła znajomych o przyjeździe Pawła, oczekując, że wszystko pójdzie gładko. Zdziwiła się, gdy Paweł wrócił zły, nie chciał rozmawiać o szczegółach.
Sytuację wyjaśniła Bernadeta. Zadzwoniła, prosząc Malwinę o wizytę mieszkała ulicę dalej.
Pani Barbara już was opuściła? spytała Malwina.
Na szczęście tak. Wszystko już opanowane, wróciła do siebie zanim wróciliśmy.
Dobrze, za godzinkę będę obiecała Malwina, chowając przed Pawłem prawdziwy cel wizyty. Oczywiste, że temat znajomych go drażnił, musiała dociec dlaczego.
Bernadeta od razu podała sedno sprawy.
Proszę, wszystko policzyłam wręczyła kartkę.
Co to?
Wydatki na waszym domku.
Malwina zerknęła: praca traktorzysty, elektryczna łopata, grill, węgiel, podpałka, kratka do pieczenia, trzy żarówki i zestaw olejków do sauny.
To nasze zakupy podczas pobytu.
I co mam z tym zrobić?
Zostawiamy wam te rzeczy. Korzystajcie.
Dzięki Malwina spojrzała z niedowierzaniem.
Uznaliśmy z Tomkiem, że skoro korzystacie dalej, powinniśmy się podzielić kosztami.
Żartujesz? uśmiechnęła się Malwina, przekonana, że Bernadeta żartuje.
Wcale. Gdyby był grill, nie musielibyśmy kupować sprzętu do barbecue. Gdyby była łopata, nie kupowalibyśmy elektrycznej. I gdyby traktorzysta oczyścił drogę wcześniej, nie tracilibyśmy dwóch godzin i paliwa! A w saunie nie było szamponu! Wszystko kupowałam sama.
Bernadeta, chyba przesadzasz. To nie pensjonat nie muszę zapewniać wam szamponu czy czepka. Łopatę i grill kupiliście z własnej woli nie są nam potrzebne, możecie je zabrać. Podobnie olejki, węgiel i kratkę. Za odśnieżenie nie zapłacę, ruszyliście na własną odpowiedzialność. Z żarówek skorzystamy tu jestem wdzięczna, zaraz ci przeleję.
Malwina przelała czterdzieści złotych na konto Bernadety i wyszła, więcej nie odbierając jej telefonów czy wiadomości. Dla jasności, razem z Pawłem pojechali potem na Mazury, spakowali rzeczy znajomych i wysłali im je kurierem.
Pani Barbara była już zdrowa, więc małżeństwo znów wyjeżdżało na weekendy do swojego domku. A Bernadeta i Tomek zostali pozbawieni tego przywileju. Od tego czasu przyjaźń się wypaliła, a hojni gospodarze przestali ufać znajomym co wywołało zdziwienie i gniew.
Troszczyliśmy się o nich, chcieliśmy dobrze… A oni? Niewdzięczni! wyrzucała Bernadeta Tomkowi, po raz kolejny próbując dodzwonić się do Malwiny. Elektryczna łopata była jej zbędna, ale oddać ją mogła tylko z paragonem. A ten został w domku u dawnych przyjaciół.
