A wtedy zrozumiała, że teściowa wcale nie jest taka złośliwa, jak myślała przez te wszystkie lata Poranek trzydziestego grudnia nie różnił się niczym od innych – przez całe dwanaście lat wspólnego życia Nadii z Darkiem wszystko odbywało się według utartego schematu. Jak zwykle, on rano pojechał na polowanie i wracał dopiero trzydziestego pierwszego na obiad, syn u babci, a Nadzieja znów została sama w domu. Przez te wszystkie lata przywykła – Darek był zapalonym wędkarzem i myśliwym, każdy wolny dzień i święta spędzał w lesie, niezależnie od pogody, a ona czekała w domu. Jednak dziś było jej szczególnie smutno i samotnie. Wcześniej dni takie jak ten zawsze poświęcała sprzątaniu, gotowaniu, a przez dom stale było coś do roboty. Nowy Rok dopiero jutro – już od dwunastu lat świętują go u teściowej, bez zmian, wszystko jak zwykle, lecz dziś nie miała ochoty robić zupełnie nic, wszystko wypadało jej z rąk. Telefon od przyjaciółki pojawił się jak na zawołanie – Nadia się ucieszyła. Najlepsza kumpela jeszcze z czasów szkolnych, Irenka, zawsze tryskała humorem, była po rozwodzie i często urządzała domowe wieczorki. Zadzwoniła: – No co, znowu sama w domu? – nawet nie zapytała, raczej stwierdziła fakt. – Darek znowu zaszył się w swoich lasach? Chodź dziś do mnie, szykuje się super ekipa, po co masz siedzieć sama? Nadia nic nie obiecywała, nie zamierzała wychodzić, ale wieczorem zrobiło się naprawdę przygnębiająco. Wspomnienia powróciły, i tylko dzisiaj jakoś szczególnie zabolało, że męża znów nie ma. Przez te wszystkie lata miała tylko dom, pracę, syna i tyle. Nigdzie nie wychodzili, Darkowi nudziło się u znajomych, miał w głowie jedynie wędkowanie i polowania, a Nadia nie chciała sama. Nie jeździli na urlop, spędzali wakacje u mamy Nadii na wsi. Ona była zadowolona, że mąż tak dobrze dogaduje się z teściową, ale przecież też marzyła o morzu, o tym, by zobaczyć świat. Wieczorem pomyślała: – Czemu by jednak nie pójść w gości, zawsze to nie sama w domu… – i wybrała się do przyjaciółki. Było wesoło, przyszli znajomi ze szkoły, a Nadzieja świetnie się bawiła. Najważniejsze, że był tam Grzegorz – jej pierwsza miłość ze szkoły. Jakoś tak wyszło, że tę noc spędzili razem, Nadia sama nie wiedziała, jak do tego doszło, wypiła niewiele, ale fala wspomnień zupełnie ją poniosła. Rano wstydziła się i było jej nieswojo, chciała jak najszybciej zapomnieć to przykre nieporozumienie, dosłownie uciekła z mieszkania Grzegorza. W domu czekała niespodzianka – pierwsze, co zobaczyła, to rzeczy Darka – wrócił wcześniej niż zwykle. Nogi się pod nią ugięły ze strachu – jeśli mąż się dowie, że nie spała w domu, już widziała oczami wyobraźni wielką kłótnię i jego odejście. Miała pewność, że nie wybaczy, zresztą sama też by nie wybaczyła. W duchu przeklinała siebie na wszystkie sposoby, jak mogła tak głupio zrujnować własną rodzinę, skoro kocha męża, ale zadzwonił telefon domowy i przywrócił ją do rzeczywistości. Dzwoniła teściowa: – Nie wiem, co się u was stało, ale w nocy dzwonił Darek, nie mógł się do ciebie dodzwonić. Powiedziałam, że jesteś u cioci Kasi, bo źle się poczuła i z nią zostałaś, więc nie zawiedź… Nadia nie spodziewała się pomocy od teściowej. Ich relacje zawsze były osobliwe, nie kłóciły się, ale Zofia Nowak z sympatią do synowej nigdy nie przesadzała. Początkowo była przeciwna ich małżeństwu, uważała, że zbyt wcześnie, a po ślubie nieźle dała jej popalić – przez pierwsze lata mieszkali razem. Później, kiedy zamieszkali osobno, kontakt z teściową ograniczył się do minimum, zachowując neutralność, spotykały się tylko na rodzinnych uroczystościach. Ale dziś Nadia była wdzięczna i nie bała się konsekwencji – najważniejsze, że mąż nie wie, gdzie naprawdę była. Wieczorem pojechali do teściowej i Nadia sama zaczęła rozmowę na kuchni, chcąc się przyznać i podziękować jej. Ale teściowa nawet nie chciała słuchać. – Daj spokój. Myślisz, że nie jestem człowiekiem i nie wiem, jak to jest żyć z kimś, kto widzi tylko swoje hobby? Sama święta nie jestem… Mój Piotrek, – kiwnęła głową w stronę teścia – też całe życie po lasach. Myślisz, że mi nie było przykro? Najważniejsze, żeby to nie stało się nawykiem, rozumiesz o co chodzi? – dodała. Nadia zrozumiała, a jeszcze bardziej przekonała się, że teściowa nie jest taką jędzą, jak myślała – wszystko rozumie. Ta historia skończyła się dobrze, a Nadzieja postanowiła, że już nigdy nie wyjdzie z domu bez męża. Z internetu

A poza tym zrozumiała, że teściowa wcale nie jest taką jędzą, za jaką miała ją przez te wszystkie lata.

Poranek trzydziestego grudnia nie różnił się niczym od setek innych dokładnie dwanaście lat, bo tyle już razem mieszkali Małgosia i Dawid. Wszystko jak zwykle: on od świtu pojechał na polowanie, miał wrócić dopiero w południe trzydziestego pierwszego; syn nocował u babci, a Małgosia została znowu sama w domu.

Przez te lata zdążyła się przyzwyczaić. Dawid od zawsze był zapalonym wędkarzem i myśliwym każdy weekend, każde święta spędzał w lesie, bez względu na pogodę, a ona czekała na niego w pustym mieszkaniu. Ale tego ranka było jej jakoś szczególnie smutno i samotnie. Zazwyczaj takie dni poświęcała na sprzątanie, gotowanie, zawsze było co robić. Nowy Rok był dopiero jutro już od dwunastu lat obchodzili go u teściowej, więc nic nowego; jednak dzisiaj zupełnie nie miała na nic siły, wszystko wypadało jej z rąk.

Dlatego telefon od przyjaciółki był jak zbawienie; aż szeroko się uśmiechnęła, słysząc znajomy głos. Najlepsza koleżanka jeszcze z liceum, Irenka, nigdy nie traciła humoru, po rozwodzie często organizowała spotkania u siebie w domu. I tym razem zadzwoniła:

Co, znowu sama siedzisz w domu? nawet nie pytała, wypowiedziała to jak fakt. Dawid znowu popędził do swojego lasu? Wpadnij wieczorem do mnie, zbiera się fajna ekipa, po co masz gnić sama w domu?

Małgosia nie obiecała, nie planowała wychodzić. Ale im bliżej wieczora, tym trudniej było wytrzymać. Coś ją naszło na wspomnienia i po raz pierwszy od dawna zabolało ją, że męża nie ma u boku. Przez te wszystkie lata miała właściwie tylko dom, pracę i syna; nigdy nigdzie nie wychodzili, Dawid nudził się na imprezach, zawsze mu tylko ryby i lasy w głowie, a jej nie chciało się iść samej. Przez to nawet na urlop nie wyjeżdżali, jechali tylko do jej mamy do wioski. Cieszyło ją, że Dawid tak świetnie dogaduje się z teściową, ale przecież marzyła, żeby pojechać nad morze, świat zobaczyć.

Wieczorem pomyślała a może jednak wyjść, nie siedzieć samotnie? Poszła więc do Irenki; było gwarno, wesoło, pełno dawnych szkolnych znajomych. Świetnie się bawiła. A co najważniejsze był tam Grzegorz, jej pierwsza licealna miłość. Sama nie wie, jak to się stało, ale tę noc spędziła właśnie z nim. Nie wypiła dużo, lecz zalewające ją nagle wspomnienia zawróciły jej w głowie.

Rano było jej wstyd, okropnie niezręcznie. Chciała od razu wymazać to z pamięci, więc wybiegła z mieszkania Grzegorza tak szybko, jak mogła.

W domu czekał ją niespodziewany widok przy wejściu leżały rzeczy Dawida. Musiał wrócić wcześniej niż zwykle. Miała wrażenie, że kolana zaraz się pod nią ugną od strachu. Jeżeli mąż dowie się, że nie wróciła do domu na noc Już widziała w wyobraźni tę awanturę i rozstanie. Była pewna, że jej nie wybaczy. Zresztą ona sama nie potrafiłaby wybaczyć.

W myślach przeklinała się najgorszymi słowami jak można było być tak głupią i wszystko zniszczyć? Przecież kochała męża. W tej chwili zadzwonił domowy telefon, wyrywając ją z zamyślenia.

Dzwoniła teściowa. Nie wiem, co u was się dzieje, ale dzwonił w nocy Dawid, nie mógł się do ciebie dodzwonić. Powiedziałam mu, że jesteś u cioci Krysi, źle się poczuła, więc poszłaś jej pomóc. Więc nie zawiedź

Po teściowej Małgosia najmniej spodziewała się wsparcia. Miały dziwną relację nie kłóciły się, ale Irena Nowak nie przepadała za synową. Od początku była przeciwko ich ślubowi, twierdziła, że za wcześnie. Gdy już wzięli ślub, przeżyła z Małgosią ciężkie pierwsze lata pod jednym dachem. Potem, gdy zaczęli mieszkać osobno, kontakt ograniczył się do minimum. Na rodzinnych uroczystościach zachowywały dystans. Ale teraz Małgosia czuła wobec niej wdzięczność i przestała się bać tego, co przyniesie przyszłość. Najważniejsze, że Dawid nie wie prawdy.

Wieczorem razem z mężem pojechali do teściowej na kolację. Kiedy były same w kuchni, Małgosia postanowiła jej wszystko wyjaśnić i podziękować.

Ale teściowa przerwała jej od razu:

Daj spokój, co ja nie jestem człowiekiem? Myślisz, że nie wiem, jak to jest żyć z facetem, dla którego ważne są tylko własne pasje? Sama nie jestem święta kiwnęła głową w stronę teścia. Zobacz na mojego Piotra całe życie po lasach latał. Myślisz, że mnie nie bolało? Ważne, żeby to nie weszło w nawyk, wiesz o co chodzi?

Małgosia doskonale rozumiała. I zrozumiała też, że teściowa wcale nie była tą paskudą, za jaką ją brała. Wszystko doskonale rozumiała.

Więc historia skończyła się dobrze, a Małgosia postanowiła nigdy więcej sama bez męża nigdzie się nie wybierze.

Z sieci.