Jesteś starszym bratem, więc masz obowiązek pomóc młodszej siostrze. Masz dwa mieszkania, daj jedno swojej siostrze!
Niedawno obchodziliśmy imieniny mojej szwagierki. Zuzanna od zawsze miała do mnie chłodny stosunek, co zresztą działało w obie strony. Na uroczystość przyjechała cała nasza rodzina od dziadków przez kuzynów, aż po samą solenizantkę. Każdy czuł się zobowiązany pogratulować mojemu bratu z okazji święta siostry, przy okazji chwaląc jego rzekomą hojność.
Przyjmowaliśmy z bratem życzenia i nie bardzo rozumieliśmy, o co chodzi. W ręku miałem kopertę z prezentem pięćset złotych. Jak na taką okazję uznałem, że to w porządku, ale szczerze mówiąc, nie nazwałbym takiej kwoty szczególną hojnością. Wszystko się wyjaśniło, gdy moja mama zaczęła wygłaszać życzenia dla solenizantki.
Pawle, twoja siostra dziś ma imieniny. Nadal jest sama i nie znalazła odpowiedniego partnera, więc jako starszy brat powinieneś się nią zaopiekować. Teraz masz dwa mieszkania jedno z nich oddasz Zuzannie.
Wszyscy zaczęli klaskać, a ja o mało nie spadłem z krzesła nie spodziewałem się takiej bezczelności. Niestety, na tym się nie skończyło.
Braciszku, dasz mi to mieszkanie w nowym bloku, prawda? Kiedy mogę się tam przeprowadzić? Zuzanna dopytywała już głośno.
Sprawa potrzebowała wyjaśnienia. Faktycznie, z bratem mamy dwa mieszkania. Jedno otrzymałem w spadku po dziadku; zrobiliśmy w nim mały remont i obecnie wynajmujemy je, a środki przeznaczamy na raty kredytu za nasze własne mieszkanie w nowym budynku, w którym obecnie mieszkamy. Mieszkanie po dziadku jest wyłącznie moją własnością, z przeznaczeniem dla mojego dziecka; nie zamierzałem oddawać go szwagierce.
Zapomnij, bo mieszkanie, które wynajmujemy, należy do mnie. W tym, o którym marzysz, mieszkamy z żoną.
Synu, mylisz się, ponieważ twoja żona jest częścią twojej rodziny, więc cały majątek powinien być wspólny i to ty powinieneś nim zarządzać wtrąciła się moja mama.
Nie mam nic przeciwko pomocy, ale nie będę oddawał swojej własności! Pawle, masz coś do dodania?
Kochanie, zarobimy jeszcze więcej pieniędzy, kupimy nowe mieszkanie, a to oddamy Zuzannie dziś są jej imieniny.
Mówisz poważnie? zapytałem z niedowierzaniem. Jeśli zajdzie taka potrzeba, możesz swojej siostrze przekazać część naszego wspólnego mieszkania, ale tylko po rozwodzie!
Nie wstyd ci rozmawiać tak z mężem? Jeśli chcesz rozwodu, to go dostaniesz! Synu, lepiej spakuj się i wróć do domu matki, a ty jesteś bezczelna i interesowna! rzuciła moja teściowa.
Po tych słowach wyszedłem z tego zwariowanego domu, bo nie widziałem siebie wśród ludzi, którzy uważają, że mają prawo decydować o mojej własności.
