Dziś znowu wracam myślami do tego, jak to wszystko się potoczyło. Moje życie z Martą nie zawsze było łatwe od lat walczymy o lepsze jutro, choć nie przelewa nam się i nigdy nie należeliśmy do bogaczy. Pracujemy oboje, pensje raczej przeciętne, niewiele zostaje po opłaceniu wszystkiego, co potrzebne. Mamy też córeczkę, Malwinę, która ma cztery lata. Każdy rodzic wie, jak dużo kosztuje wychowanie dziecka w tych czasach pampersy, przedszkole, jedzenie, nawet ubrania. Ceny wszystkiego w sklepach ciągle idą w górę, a kieszeń pusta.
W tym całym naszym codziennym krzątaniu Marta uparła się, by co miesiąc wspierać swoją mamę, panią Halinę, finansowo. Odkładamy ostatnie grosze, liczymy złotówki, a tu jeszcze część skromnych dochodów leci do teściowej. Pani Halina nie jest schorowana, nie ma żadnej poważnej dolegliwości, mogłaby spokojnie dorobić chociaż kilka godzin tygodniowo gdzieś na mieście może w piekarni, może w kiosku. Moja Marta zawsze mówi, że sama by wzięła drugi etat, ale ktoś w końcu musi odebrać Malwinę z przedszkola i ugotować obiad. Prosiłem już Halinę kilkakrotnie, żeby chociaż raz w tygodniu przypilnowała wnuczkę zawsze ta sama śpiewka: “Nie mam siły, kolana bolą, zdrowie nie pozwala”.
A potem wydarzyło się coś, co zupełnie mnie zbiło z tropu teściowa jedzie na wczasy, nawet nie najtańsze! Dowiedziałem się o tym przypadkiem od Marty, która rzuciła mi w biegu, żebym koniecznie podlewał kwiaty jej mamy podczas nieobecności, bo ona ma pilną pracę. Patrzyłem na nią osłupiały. Zamiast dorobić parę złotych po godzinach, mam jechać na drugi koniec Warszawy podlewać storczyki teściowej. No szczyt bezczelności.
To jeszcze nic. Ostatnio Halina zaczęła się stroić jak jakaś bizneswoman. Torebki, szale, spódnice, wszystko z butików przy Nowym Świecie, gdzie metki kosztują więcej niż moja cała pensja. Patrzę i myślę skąd ona ma na to pieniądze? Ponoć biedna, na czynsz jej brakuje, a tutaj proszę: bale, znajomi, modne restauracje. Zaczynam podejrzewać, że może złapała jakiegoś pana z samochodem i pełnym portfelem, bo na pewno nie żyje z emerytury po świętej pamięci teściu.
Ostatnia sprawa przebiła wszystko. Od jakiegoś czasu Marta ciągle wraca do domu z tą samą, ciężką torbą. Kiedy zostawiła ją otwartą w przedpokoju, zerknąłem z ciekawości i co widzę laptop mojej koleżanki z pracy! Później okazało się, że Marta w wolnych chwilach dorabia naprawiając sprzęt elektroniczny znajomym. Następnego dnia Asia, ta od laptopa, zagadnęła mnie w kuchni: Twoja żona złota rączka, świetnie sobie radzi, tylko czemu taka tajemnica?. Domyśliłem się to z tych dodatkowych pieniędzy opłaca mamie wczasy, stroje, i kto wie co jeszcze.
Kiedy zapytałem Martę, czy wszystkie dodatkowe pieniądze trafiają do jej mamy, przytaknęła bez mrugnięcia:
Tak, bo ona najbardziej ich potrzebuje.
Uniósł mi się wtedy głos, nie potrafiłem już dłużej tego ukrywać:
A ja i nasze dziecko mamy nosić poplamione ubrania, cerować skarpetki po kilka razy, bo musisz sponsorować swojej mamie eleganckie życie i wyjazdy do spa?
To są moje pieniądze, robię z nimi co chcę odpowiedziała zimno.
Spakowała się i po tygodniu przeniosła do swojej mamy. Żeby ją wspierać, niech mieszka z nią i jej kwiatami, jeśli dla niej to jest najważniejsze. I choć do dzisiaj czasem tęsknię za Malwinką, zrozumiałem jedno szacunek do siebie trzeba stawiać ponad wszystko, nawet jeśli życie czasem przez to boli.
Tyle mojego zapisałem to tutaj, żeby o tym nie zapomnieć.
