Pożegnanie z Opóźnieniem: Rozstanie w Drodze do Domu
Po czułym pocałunku z kochanką, Wojciech Kowalski wsiadł do samochodu i ruszył do domu. Zatrzymał się na chwilę pod blokiem, wciągając głęboko powietrze, układając w myślach słowa, które zaraz wypowie do żony. Wszedł po schodach i otworzył drzwi.
Cześć powiedział Wojciech. Kinga, jesteś w domu?
Jestem odparła żona, bez emocji. Cześć. To co, smażę kotlety?
Wojciech obiecał sobie, że będzie stanowczy, bez owijania w bawełnę prawdziwy mężczyzna decyzji! Czas skończyć z podwójnym życiem, póki jeszcze czuje na ustach ciepło kochanki, zanim codzienność znów go połknie.
Kinga zakrztusił się Wojciech, prostując głos. Chciałem ci powiedzieć że musimy się rozstać.
Wiadomość przyjęta została z niepokojącym spokojem. Kinga nie była kobietą, która łatwo traciła panowanie nad sobą. Kiedyś Wojciech jej nawet mówił Kinga Lód właśnie za to.
Co masz na myśli? spytała, stojąc w drzwiach kuchni. Nie smażę kotletów?
To zależy od ciebie odparł Wojciech. Jak chcesz, smaż; jak nie, to nie. Ja idę. Do innej kobiety.
Większość żon zareagowałaby furią, może garnek poleciałby w stronę męża. Ale Kinga nie była jak większość.
Oj, jaka tragedia mruknęła. Przyniosłeś moje buty z szewca?
Nie przyznał Wojciech, zaskoczony. Jeśli to takie ważne, pójdę po nie teraz!
No patrz warknęła Kinga. Zawsze taki byłeś, Wojtek. Każesz głupkowi przynieść buty, a on przynosi stare.
Wojciech poczuł się urażony. Jego wymarzony dramat rozwiewał się. Gdzie były łzy, krzyki, święty gniew? No ale czego się spodziewać po kobiecie o zimnej krwi Kingi Lód?
Chyba mnie nie słuchasz, Kinga! powiedział, podnosząc głos. Mówię ci, że zostawiam cię dla innej, a ty gadasz o butach!
Właśnie odparła Kinga. W przeciwieństwie do mnie, ty możesz iść, gdzie chcesz. Twoje buty nie są u szewca. Co cię powstrzymuje?
Żyli razem lata, ale Wojciech nigdy nie wiedział, kiedy Kinga mówi poważnie, a kiedy żartuje. Na początku to właśnie ta opanowana powaga, dyskrecja, go urzekła. Nie mówiąc o jej stalowej urodzie i praktycznym podejściu.
Kinga była twarda, lojalna i niewzruszona jak głaz. Ale teraz Wojciech kochał inną. Kochał z pasją, z grzechem, ze słodyczą! Czas przeciąć więzy i ruszyć w nowe życie.
Tak więc, Kinga oznajmił uroczyście, z odrobiną żalu. Dziękuję ci za wszystko, ale odchodzę, bo kocham inną. Ciebie już nie kocham.
Niesamowite stwierdziła Kinga, nie podnosząc głosu. Nie kocha, biedaczek. Moja mama uwielbiała sąsiada, tata domino i bimber. A jednak wyrosłam na wspaniałą kobietę.
Wiedział, że dyskutowanie z Kingą to strata czasu. Każde jej słowo ciążyło jak kamień. Początkowe uniesienie opadło, nie miał już ochoty na kłótnię.
Kinga, naprawdę jesteś niesamowita powiedział gorzko. Ale ja kocham inną. Kocham z pasją, z grzechem, ze słodyczą. I odchodzę, rozumiesz?
Kogo? spytała żona. Natalię Nowak, co?
Wojciech cofnął się. Rok temu miał romans z Natalią, ale nie sądził, że Kinga o niej wie!
Skąd ją znasz? zaczął, ale urwał. Nieważne. Nie, Kinga, to nie Nowak.
Kinga ziewnęła.
To może Agata Kowalczyk? Za nią poleciałeś?
Dreszcz przeszedł po plecach Wojciecha. Agata też była jego kochanką, ale to było w przeszłości. Skoro Kinga wiedziała, czemu milczała? No tak, ona była twierdzą, nigdy nie zdradzała emocji.
Znowu nie upierał się Wojciech. To nie Kowalczyk ani Nowak. To inna, cudowna, miłość mojego życia. Nie mogę bez niej żyć i odchodWojciech westchnął głęboko, spojrzał na kotlet sapiący na patelni i nagle uświadomił sobie, że nawet ta “inna” nigdy nie ugotuje mu niczego tak dobrze, jak Kinga.
