Ewa zdradziła męża tylko raz, przed ślubem. Nazwał ją grubą i powiedział, że nie zmieści się w sukni ślubnej. Nim jeszcze stanęli na ślubnym kobiercu, zdradziła narzeczonego ten jeden raz. Wyszła z przyjaciółkami do klubu w Warszawie, upiła się i obudziła w nieznanym mieszkaniu obok przystojnego chłopaka o błękitnych oczach. Wstyd był nie do zniesienia! Nie powiedziała nic Michałowi, wybaczyła jego przytyki, a nawet zaczęła dietę. Rzuciła picie okazało się to proste, gdy odkryła, że jest w ciąży.
Córka przyszła na świat w terminie, śliczna dziewczynka o błękitnych oczach, a Michał był w niej całkiem zakochany. Przez pięć lat Ewa powtarzała sobie, że wszystko jest w porządku, że córka ma błękitne oczy, bo dziadek też je miał. A jeśli ma kręcone włosy co w tym złego? Starała się zapomnieć o tamtym chłopaku z kędzierzawymi włosami, którego imienia nie pamiętała. Ale coś w głębi matczynego serca podpowiadało jej, że to nie dziecko Michała. Może dlatego znosiła jego nocne wyjścia, częste wyjazdy służbowe, nieustanną krytykę jej wyglądu i gotowania. Dla dziewczynki ważna była rodzina: uwielbiała ojca, a który mężczyzna nie zdradza?
Trzymaj się, gdzie masz iść? mówiła jej matka. Wiesz, że nie mamy miejsca, babcia leży chora, twój brat wprowadził narzeczoną, gdzie miałabym was wszystkich zmieścić? Mówiłam ci: nie powinnaś była przepisywać mieszkania na teściową, teraz jesteś w takiej sytuacji!
Ewa wytrzymywała. Ale to nie pomogło pewnego dnia Michał ją zostawił. Powiedział, że spotkał kogoś innego, nawet płakał, obiecując, że zawsze będzie ojcem Zosi, ale nie mógł walczyć z uczuciem. Jego matka, która zdawała się uwielbiać wnuczkę, po rozwodzie rzuciła:
Zrób test na ojcostwo, może na próżno płacisz alimenty!
Ewa zesztywniała: myślała, że tylko ona ma takie wątpliwości. Okazało się, że nie.
Oszalałaś?! Michał się uniósł. Zosia jest moją córką, to widać gołym okiem!
Może babcia miała rację, bo gdy rok po rozwodzie Ewa trafiła do szpitala z zapaleniem wyrostka i ujrzała znajomą twarz, jej wątpliwości rozwiały się na widok tych samych błękitnych oczu nad białą maseczką.
Przepraszam, czy my się już gdzieś nie widzieliśmy? zapytał chirurg.
Ewa desperacko potrząsnęła głową. Liczyła, że nie zapamiętał. Ale on pamiętał, bo nazajutrz, podczas wizyty, zażartował:
Tym razem mam nadzieję, że nie uciekniesz tak szybko jak ostatnio.
Ewa zaczerwieniła się jak burak i postanowiła jak najszybciej opuścić szpital. Tego się jednak nie spodziewała: w ciągu tych kilku dni Tomek sprawił, że nie chciała już uciekać.
Nie wspomniała nic o córce. Wspomniała tylko, że ma dziewczynkę, ale nie dała mu żadnej wskazówki, że to on jest ojcem.
Tomek zrozumiał wszystko pierwszego dnia, gdy ją zobaczył. Zdenerwował się, kupił lalkę i zasypał Ewę pytaniami, by wiedzieć, jak się zachować.
Rozumiesz zaczął kiedy byłem mały, mama zakochała się w innym mężczyźnie, ale moja siostra nigdy go nie zaakceptowała i w końcu go wykopała. Nie chcę, żeby tak było. Chcę być drugim ojcem twojej córki.
Te słowa złamały Ewę. A gdy zobaczył dziewczynkę, jakby zamarł na kilka sekund, po czym spojrzał na nią zmieszany, było jasne: on też wszystko pojął.
Jaka to różnica? pomyślała Ewa. I tak pewnego dnia musiałabym mu powiedzieć.
Wyglądało na to, że Zosia początkowo dobrze go przyjęła. Ale gdy Ewa delikatnie zapytała, czy zgodziłaby się, by Tomek zamieszkał z nimi, dziewczynka wybuchnęła płaczem:
Myślałam, że tata wróci! Niech Tomek mieszka gdzie indziej!
Ewa ją przekonała, ale Tomek był bardzo zraniony.
Ona jest moją córką! Musisz im powiedzieć!
Michał by tego nie zniósł. Ani Zosia. Dla niej on jest ojcem, a dla niego jedynym dzieckiem. Podobno jego nowa kobieta nie może mieć dzieci. Tak mówiła jego matka.
Tomek był urażony, Zosia rzucała sięW końcu Ewa zrozumiała, że prawda, choć bolesna, była jedynym sposobem, by ta nietypowa rodzina mogła naprawdę się połączyć i pewnego wieczoru, gdy wszyscy zasiedli przy stole, wzięła głęboki oddech i zaczęła mówić.
