Nigdy nie kochałem mojej żony i nie raz jej o tym mówiłem. To nie była jej wina żyliśmy względnie dobrze.
Nazywam się Marek Nowak, mieszkam w Szczecinie, gdzie wspomnienia trudnych czasów wciąż tkwią w naszych sercach. Nigdy nie kochałem mojej żony, Kingi, i mówiłem jej to, jakby była to gorzka prawda, którą ledwo znoszę. Nie zasługiwała na to nigdy nie robiła scen, nie wyrzucała mi, zawsze była ciepła, troskliwa, niemal święta. A jednak moje serce pozostawało zimne jak lód na Wiśle w środku zimy. Nie było tam miłości, a to powoli mnie zjadało.
Każdego ranka budziłem się z tą samą myślą: odejść. Marzyłem o kobiecie, która rozpaliłaby we mnie ogień, która zapierałaby mi dech. Ale los zagrał ze mną okrutnie i postawił wszystko na głowie, zostawiając mnie zagubionym. Kinga była wygodna jak stary fotel. Dbała o dom perfekcyjnie, wyglądała obłędnie, a znajomi pytali: Gdzie ją znalazłeś, szczęściarzu? Sam nie wiedziałem, na co zasłużyłem. Zwykły facet, bez niczego wyjątkowego, a ona kochała mnie, jakbym był całym jej światem. Jak to w ogóle możliwe?
Jej miłość mnie dusiła. Jeszcze gorsza była myśl, że jeśli odejdę, znajdzie sobie kogoś innego. Kogoś bardziej spełnionego, przystojniejszego, bogatszego kogoś, kto doceni to, czego ja nie widziałem. Gdy wyobrażałem ją sobie w ramionach innego, ogarniała mnie ślepa wściekłość. Była moja nawet jeśli nigdy jej nie kochałem. To uczucie posiadania było silniejsze ode mnie, silniejsze niż rozsądek. Ale czy można przeżyć całe życie u boku kogoś, przy kim serce nie bije mocniej? Myślałem, że tak, ale się myliłem we mnie rosła burza, której nie mogłem powstrzymać.
Powiem jej jutro zdecydowałem przed snem. Rano, przy śniadaniu, zebrałem resztki odwagi. Kinga, usiądź, musimy porozmawiać zacząłem, patrząc w jej spokojne oczy. Oczywiście, kochanie, o co chodzi? odparła ze zwykłą czułością. Wyobraź sobie, że się rozwodzimy. Ja wychodzę, żyjemy osobno Roześmiała się, jakbym opowiedział głupi żart: Co za dziwne myśli! To jakaś gra? Słuchaj, mówię poważnie przerwałem jej. No dobrze, wyobraziłam. I co dalej? spytała, wciąż uśmiechnięta. Powiedz prawdę: czy znajdziesz kogoś, jak odejdę? Zastygła. Marek, co się z tobą dzieje? Po co o tym myślisz? w jej głosie było zaniepokojenie. Bo cię nie kocham i nigdy nie kochałem wypaliłem jak cios.
Kinga zbladła. Co? Żartujesz? Nie rozumiem. Chcę odejść, ale myśl, że zobaczę cię z kimś innym, odbiera mi rozum powiedziałem, głos mi zadrżał. Zamilkła, po czym odpowiedziała mądrym, smutnym tonem: Nie znajdę nikogo lepszego niż ty, nie martw się. Odejdź, zostanę sama. Obiecujesz? wyrwało mi się niechcący. Oczywiście skinęła, patrząc na mnie. Czekaj, ale gdzie ja pójdę? zawahałem się. Nie masz gdzie się podziać? spytała zaskoczona. Nie, zawsze byliśmy razem. Chyba muszę zostać w pobliżu mruknąłem, czując, jak ziemia ucieka mi spod nóg. Nie martw się odpowiedziała Kinga. Po rozwodzie sprzedamy nasze mieszkanie i kupimy dwa mniejsze. Serio? Nie spodziewałem się, że mi tak pomożesz. Dlaczego? spytałem oszołomiony. Bo cię kocham. Jak się kocha, nie trzyma się siłą jej słowa zabrzmiały jak wyrok.
Minęło kilka miesięcy. Rozwiedliśmy się. Potem doszły do mnie pogłoski: Kinga skłamała. Znalazła innego wysokiego, pewnego siebie, o miłym uśmiechu. Mieszkania po babci nawet nie zamierzała dzielić. Zostałem z niczym bez domu, bez rodziny, bez wiary w ludzi. Zdrada wyszła na jaw jak cios nożem w plecy, a do dziś słyszę jej słowa: Zostanę sama. Kłamała. Zimna, wyrachowana, a ja uwierzyłem jak głupiec.
Komu teraz ufać? Nie wiem. Moje życie z nią było wygodne, ale puste, a teraz nie mam nawet tego. Siedzę w wynajętym pokoju, wpatrzony w ścianę, odtwarzając tamtą rozmowę. Jej spokój, jej słowa to wszystko była tylko maska. Znajomi mówią: Sam sobie winien, Marek, czego się spodziewałeś? I mają rację. Nie kochałem jej, a chciałem ją przy sobie zatrzymać jak rzecz. A ona odeszła, zostawiając mnie w samotności, której tak się bałem. Może to moja pokuta za chłód, za egoizm, za to, że nie doceniłem jej serca. Teraz jestem sam, a cisza wokół boli bardziej niż jej odejście. Co myślą o moim czynie? Sam nie wiem, kto jest większym głupcem ja czy ona.
