Kiedy Kai oznajmił rodzicom, że chce ich przedstawić swojej dziewczynie, ich radość była ogromna.

Kai powiedział rodzicom, że chce przedstawić im swoją dziewczynę, a oni ucieszyli się.
Kiedy Mindaugas oznajmił rodzicom, że zamierza im przedstawić swoją partnerkę, poczuli prawdziwe podekscytowanie. Matka i ojciec Mindauga zrozumieli, że ich syn kiedyś będzie musiał wyjść za mąż i założyć własną rodzinę. W końcu miał już nieco ponad dwadzieścia lat niebawem skończy dwadzieścia pięć. To poważny wiek na poważny związek.
Mindaugas mieszkał z rodzicami, ale nie dlatego, że był mamą synem czy nie miał pieniędzy na wynajem. Oszczędzał na własne mieszkanie i nie chciał zaciągać kredytu. Rodzice go wspierali. Mieszkali w przestronnym mieszkaniu, w którym każdy miał wystarczająco miejsca. Nie wtrącali się w nawzajem życie i nigdy nie wymagali od syna wyjaśnień, gdzie był i dlaczego wracał późno.
Mindaugas nie był wcale roszczeniowy. Nie oczekiwał, że będą mu gotować czy prać ubrania. Wszyscy żyli wygodnie, a przy tym udało im się zaoszczędzić sporo pieniędzy. I tak pojawiła się dziewczyna pierwsza, którą postanowił przedstawić rodzicom.
Co przygotować na obiad? zapytała mama. Co lubi twoja Rugilė?
Mamo, nie musisz nic specjalnego. Ona dba o sylwetkę odparł Mindaugas z uśmiechem. Nie je smażonych ani tłustych potraw i w ogóle nie pije alkoholu.
No cóż, w porządku uśmiechnęła się mama. Zrobię coś dietetycznego.
Rugilė spodobała się im. Była inteligentną, wykształconą dziewczyną. Niestety prawie nic nie jadła, co trochę denerwowało mamę Mindauga, gdyż odmówiła spróbowania lekkiego deseru, który mama przygotowała. Twierdziła, że cukier jest zły i każdy powinien o tym pomyśleć.
Zauważyła też, że trzeba wymienić tapicerkę sofy.
Wasz remont wygląda dobrze, ale wydaje się, że kot podrapał sofę. To nic poważnego, mogę podać kontakt do fachowca zauważyła Rugilė.
Wcale nie było w tym nic złego, ale do tej pory matka Mindauga nie postrzegała tego jako problemu. Sofa nie była podrapana, a jedynie lekko zarysowana. Kiedy ich kot Mielis był mały, kilka razy podchodził do niej z zamiarem drapania, ale szybko zrozumiał, że to niewłaściwe. Jeśli nie przygląda się uważnie, te drobne zadrapania można przeoczyć.
Gdy Rugilė odszedła, matka Mindauga nie mogła przestać patrzeć na sofę. Te nieliczne zadrapania nagle wydawały się wyraźniejsze niż kiedykolwiek.
Mimo to Rugilė była miła i przyjazna. Zachowywała się grzecznie, dziękowała za gościnność, a rodzice Mindauga uznali, że nie ma w tym nic strasznego. Jej uwagi wynikały z dobrych intencji, a kwestie żywieniowe są przecież bardzo osobiste. Nie warto zmuszać kogoś do rzeczy, które mu nie odpowiadają.
Kilka miesięcy Mindaugas i Rugilė spotykali się regularnie. Kilkukrotnie odwiedzała ich w domu, ale bez organizowania wielkich uczt.
W końcu Mindaugas postanowił porozmawiać z rodzicami.
Mamo, tato, chcę zamieszkać z Rugilė. Kocham ją i chcemy rozwijać nasz związek oznajmił.
Rodzice wymienili spojrzenia. Wydawało się im, że wszystko dzieje się zbyt szybko. Z drugiej strony nie było to ich sprawą, a jedynie decyzją dzieci, jak dalej żyć.
Rozumiem, że może być wam niewygodnie, jeśli przywiozę Rugilė do domu. To nie fair. Dlatego wezmę kredyt hipoteczny. Mam już połowę potrzebnej sumy, więc raty nie będą wysokie odpowiedział Mindaugas.
No dobrze, jeśli tak chcesz zgodziła się mama.
Tak, chcę. Ale mieszkanie, które znalazłem, wymaga drobnych napraw. Czy moglibyśmy z Rugilė tymczasowo zamieszkać u was, dopóki nie skończymy remontu? To potrwa maksymalnie miesiąc.
Oczywiście, synu, mieszkajcie, przytaknęła mama. Szczerze wierzyła, że nie ma w tym nic strasznego. Rugilė naprawdę jej się spodobała.
Niedługo Rugilė wprowadziła się pod dach rodziców Mindauga. Przyjęli ją ciepło, mówiąc, że może czuć się jak w domu.
To jednak standardowa fraza, mająca uspokoić gościa, a Rugilė potraktowała ją dosłownie, co stało się źródłem nieporozumień.
Kilka dni później, gdy matka Mindauga przygotowywała kolację, nie mogła znaleźć oleju słonecznikowego.
Rugilė, nie widziałaś, gdzie jest olej? zapytała przyszła teściowa.
Wyrzuciłam go uśmiechnęła się Rugilė.
Dlaczego?
Pomyślałam, że lepiej będzie, jeśli zaczniemy jeść zdrowo. Poza tym nie lubię zapachu smażonych potraw.
Matka Mindauga była zaskoczona. Być może miała rację, ale oni przyzwyczaili się do innego stylu życia. Na przykład ojciec Mindauga uwielbia kotlety, a cała rodzina uwielbia pieczone ziemniaki.
Rugilė, przepraszam, ale jesteśmy przyzwyczajeni do smażonych rzeczy. Nie chcę cię zmuszać do jedzenia tego, co gotuję, ale i ty nie powinnaś zmieniać naszych nawyków powiedziała matka.
Przepraszam, nie chciałam, spuściła głowę Rugilė. Martwiłam się tylko o zdrowie.
Matka Mindauga poczuła się niekomfortowo.
W porządku, rozumiem. Ale my jesteśmy tacy, jacy jesteśmy. Nie trzeba nas zmieniać.
Rugilė kupiła nowy olej, ale za każdym razem, gdy coś smażyli, matka Mindauga czuła się trochę winna.
Sprawy nie skończyły się na tym. Gdy matka wróciła z pracy, zauważyła, że w salonie brakuje jej ulubionych zasłon. Zamiast nich wisiały cienkie, szare firany.
Gdzie są zasłony? zapytała Rugilė.
Są trochę przestarzałe. Wymieniłam je na własne, myśląc, że wam się spodobają. Teraz w salonie jest jaśniej, prawda? odpowiedziała Rugilė.
Matka Mindaugą nie podobało się to. Nie było jaśniej, a raczej szaro i ponuro.
Rugilė, podobały mi się stare zasłony. Gdzie je położyłaś? Mam nadzieję, że ich nie wyrzuciłaś.
Nie, po prostu pomyślałam, że te nowe będą lepsze wytłumaczyła dziewczyna.
To nie mój gust odparła przyszła teściowa. Zabrałaś je ze sobą.
Później okazało się, że część naczyń zniknęła z szafki. Matka Mindauga natychmiast wiedziała, kto za to odpowiada.
Były przestarzałe, więc podarujemy wam nowy zestaw, bo nie chcemy, by goście jedli z różnych talerzy. Poza tym wezwaliśmy fachowca, który odnawia sofę. Materiał wybrałam według własnego gustu, mam wyczucie stylu.
Matka Mindaugą gotowała w ciszy, nie chcąc się złościć na Rugilę. Zrozumiała, że nie działa ona z złą wolą, choć jej zachowanie wydawało się nieco pretensjonalne.
Rugilė, posłuchaj usiadła dziewczyna na sofie. Wiem, że chcesz wnieść swój wkład w nasze życie rodzinne. Ty i Mindaugas wkrótce się przeprowadzicie, a to będzie nasz dom. Nie chciałabym, żebyś zmieniała coś bez mojego pozwolenia.
Chciałam tylko pomóc odpowiedziała cicho Rugilė.
Rozumiem. Proszę, nie rób nic więcej. Poproś fachowca, żeby nie przychodził.
Rugilė się zdenerwowała. Wieczorem powiedziała Mindaugowi, że nikt nie docenia jej wysiłków, a ona chciała jedynie pomóc.
Młody mężczyzna nie podzielił jej poglądów.
Rugilė, to ich dom i ich życie. Nie byłoby ci wygodnie, gdyby ktoś zmieniał twoje rzeczy bez twojej zgody.
Gdyby to uczyniło mnie szczęśliwszą, byłabym wdzięczna sprzeciwiła się.
Lepsze to kwestia subiektywna. To, co Tobie pasuje, może nie odpowiadać moim rodzicom.
Rugilė się zezłościła, ale przestała kłócić się.
Matka Mindaugą nagle zdała sobie sprawę, że nie może czekać, aż remont się skończy. Myślała, że zawsze będzie mogła zamieszkać z kimkolwiek, bo nie była konfliktowa. Nie przewidziała, że problem pojawi się z nieoczekiwanej strony. I choć nie było w niczym złego w intencjach przyszłej synowej, to przytłoczyło ją to zmęczenie.
Rugilė przestała wprowadzać zmiany, ale w końcu chciała naprawdę pomóc, więc zaczęła sprzątać. Żeby mieć tu swoje miejsce tak mówiła. Nie było w tym nic złego, ale i tak czuła się przytłoczona.
Każdy wyczyszczony metr kwadratowy był komentowany przez nią.
Dzisiaj uporządkowałam łazienkę. Wygląda na to, że nigdy wcześniej się nią nie zajmowaliście. Teraz wszystko lśni zauważyła.
Dziękuję, Rugilė podziękowała matka Mindaugą.
Cały dzień sprzątałam komórę. Czy to w porządku, że wyrzuciłam niektóre rzeczy? Było tam tyle starocianek od czasów dzieciństwa Mindauga.
Nie ma sprawy
Udało się przemieścić sofę, lecz jest pełna sierści kota! To prawie wywołuje alergię. Gdy wyprowadzimy się, pamiętajcie, żeby to wyczyścić. Nie chcę, żebyśmy oddychali tym pyłem.
Dobrze, Rugilė
Matka Mindaugą zgodziła się na wszystko i policzyła dni do wyprowadzki. Pewnego momentu po prostu spuściła ręce. Rugilę nie dało się do końca wyjaśnić nie rozumiała, co można mówić głośno, a co w ciszy. Niepotrzebnie mówi się, że prostota jest gorsza od kradzieży.
Kiedy syn i żona wyjechali, matka Mindaugą chciała zorganizować małe przyjęcie.
Tuż przed wyjazdem Rugilė objęła matkę Mindaugą w ramiona.
Dziękuję za gościnę. Było mi bardzo miło mieszkać z wami.
Również dziękuję, Rugilė uśmiechnęła się przyszła teściowa.
Zamknęli drzwi za młodą parą, a matka spojrzała na swojego męża.
To dobry chłopak mrugnęła. Tylko jeszcze bardzo młody.
Nie martw się, życie nauczy go swoich reguł odparł ojciec. I naprawdę, twoja Rugilė świetnie zadbała o nasz dom.
Z pewnością. Choć będziemy musieli kupić nowe naczynia i może nową sztućców, bo Rugilė wyrzuciła kilka, sądząc, że są przestarzałe.
Już dawno mówiłem, że trzeba odświeżyć styl przyznał ojciec.
W rzeczywistości relacje między przyszłą synową a teściową pozostały dobre, choć prowadzili osobne życie. Matka Mindauga wiedziała, że niezależnie od wszystkiego, nie powtórzy już takiej sytuacji. Pokój i spokój były ważniejsze.