Neto Plan na Wyrzucenie, Babcia Sprzedaje Mieszkanie bez Skrupułów

Gdy babcia dowiedziała się, że wnuk zamierza ją wyrzucić z mieszkania, sprzedała je od razu.
Dlaczego brać kredyt, skoro można czekać, aż babcia odejdzie i odziedziczyć jej lokum? Tak myślał kuzyn mojego męża, Rui. Miał żonę Joannę i troje dzieci, a cała rodzina żyła w oczekiwaniu na spadek. Nie chcieli zajmować się pożyczkami, woleli marzyć o dniu, w którym mieszkanie babci stanie się ich własnością. Na razie zamieszkiwali ciasny dwupokojowy dom matki Joanny w Cascais, tuż przy morzu, i było jasne, że takie życie ich przygniata. Rui i Joana coraz częściej szeptali, jak rozwiązać problem babci.
Jednak babcia, Dona Rosária, była prawdziwą perełką. W wieku siedemdziesięciu pięciu lat pełna energii, radosna i nie skarżąca się na zdrowie. Jej dom w centrum Cascais zawsze gościł przyjaciół. Znała smartfon, chodziła na wystawy, do teatru i nawet od czasu do czasu flirtowała na balach seniorów. Promieniowała światłem, a jej życie było lekcją, jak cieszyć się każdym dniem. Dla Rui i Joany nie była powodem do dumy była jedynie irytacją. Mieli już dość czekania.
Ich cierpliwość się wyczerpała. Postanowili, że Dona Rosária powinna przenieść mieszkanie na nazwisko Rui i przeprowadzić się do domu opieki. Nie kryli intencji, twierdząc, że będzie to lepsze dla babci. Dona Rosária nie zamierzała się poddać. Odrzuciła ich żądania, co wywołało prawdziwą burzę. Rui wściekł się, nazywając ją egoistką i zarzucając, że powinna myśleć o wnukach. Joana podsycała ogień, sugerując, że babcia już za dużo przeżyła.
Kiedy ja i mój mąż Tiago się o tym dowiedzieliśmy, byliśmy zszokowani. Dona Rosária od zawsze marzyła o podróży do Indii zobaczyć Tadź Mahal, poczuć zapach przypraw, zgubić się w uliczkach Goa. Zaproponowaliśmy, żeby zamieszkała z nami, wynajęła mieszkanie i odkładała na wyjazd. Zgodziła się, a jej przestronny T3 w centrum miasta szybko zaczął przynosić dochód. Gdy Rui i Joana to odkryli, wywołali ogromny skandal. Uważali, że mieszkanie należy do nich z prawem i nalegali, by babcia pozwoliła im w nim zamieszkać. Nawet oskarżyli Tiago o manipulowanie babcią dla własnych korzyści. Rui posunął się tak daleko, że żądał zwrotu czynszu, nazywając to swoją prawowitą częścią. Powiedzieliśmy, że tak się nie stanie i tak było.
Joana zaczęła pojawiać się w naszym domu prawie codziennie. Czasem sama, innym razem z dziećmi, zawsze z jakimiś nieistotnymi upominkami. Pytała, jak ma się babcia, ale my rozumieliśmy prawdziwy powód ona i Rui wciąż liczyli, że Dona Rosária odejdzie i zostawi im spadek. Ich chciwość i brak wstydu były zdumiewające.
Tymczasem Dona Rosária zgromadziła wystarczająco pieniędzy i wyruszyła do Indii. Wróciła promienna, z walizką pełną opowieści i zdjęć. Zasugerowaliśmy, by nie poprzestała na tym: sprzedać mieszkanie i kontynuować podróże, mieszkając z nami w późniejszym wieku w spokoju i komforcie. Rozważyła to i podjęła ryzyko. Apartament sprzedano po dobrej cenie, a środki przeznaczyła na przytulne studio w okolicach Cascais. Resztę zainwestowała w kolejne przygody.
Dona Rosária zwiedziła Hiszpanię, Austrię i Szwajcarię. W Szwajcarii, podczas rejsu po Jeziorze Genewskim, poznała Francuza o imieniu Pierre. Ich romans wyglądał jak scenariusz filmowy w wieku siedemdziesięciu pięciu lat wzięła z niego ślub! My i Tiago poleciliśmy do Francji na wesele i było wspaniale oglądać ją w białej sukni, otoczoną kwiatami i uśmiechami. Dona Rosária zasługiwała na to szczęście. Pracowała całe życie, wychowała dzieci, wspierała wnuki a teraz wreszcie żyła dla siebie.
Kiedy Rui dowiedział się o sprzedaży mieszkania, oszalał. Żądał, by babcia oddała mu studio, twierdząc, że ma już wystarczająco. Nie wiemy, jak miałby w nim zakwaterować pięcioro osób. Nie obchodziło nas już to. Byliśmy szczęśliwi, że Dona Rosária znalazła swoje miejsce w słońcu. Co do Rui i Joany ich historia przypomina, że kiedy w grę wchodzi pieniądz, najbliżsi potrafią pokazać prawdziwe oblicze.