Ela zdradziła męża tylko raz, jeszcze przed ślubem. Nazwał ją grubą i powiedział, że nie zmieści się w sukni ślubnej.
Nim jeszcze wzięli ślub, Kinga zdradziła narzeczonego zaledwie jeden raz. Obraził ją, mówiąc, że jest za gruba na swoją suknię. Zraniona, poszła z koleżankami do klubu w Warszawie, wypiła za dużo i obudziła się w nieznanym mieszkaniu obok przystojnego chłopaka o błękitnych oczach. Wstyd był nie do zniesienia! Nie powiedziała nic Michałowi, wybaczyła mu jego przytyki, a nawet zaczęła dietę. Rzuciła picie, co okazało się łatwiejsze, gdy odkryła, że jest w ciąży.
Córeczka urodziła się w terminie śliczna dziewczynka z niebieskimi oczami, w której Michał był całkowicie zakochany. Przez pięć lat Kinga powtarzała sobie, że wszystko jest w porządku, że córka ma niebieskie oczy, bo dziadek też je miał. A jeśli włosy ma kręcone? Przecież to nic złego. Starała się zapomnieć o tym chłopaku z kędzierzawą czupryną, którego imienia nie pamiętała. Ale coś w głębi jej matczynego serca podpowiadało, że dziewczynka nie jest córką Michała. Może dlatego tolerowała jego nocne wyjścia, częste wyjazdy służbowe, ciągłe uwagi o jej wyglądzie i gotowaniu. Dla dziecka ważna była rodzina uwielbiała ojca, a który mężczyzna nie zdradza?
Trzymaj się, dokąd byś poszła? mówiła jej matka. Wiesz, że nie mamy miejsca, babcia leży chora, twój brat sprowadził narzeczoną. Gdzie ja bym was wszystkich pomieściła? Mówiłam ci: nie powinnaś była przepisywać domu na teściową. Teraz tkwisz w tej sytuacji!
Kinga znosiła to wszystko. Ale to nie pomogło, i pewnego dnia Michał ją zostawił. Powiedział, że znalazł kogoś innego, nawet się rozpłakał, obiecując, że zawsze będzie ojcem Marii, lecz nie potrafi walczyć z uczuciami. Jego matka, która zdawała się uwielbiać wnuczkę, po rozwodzie rzuciła:
Zrób test ojcostwa, może płacisz alimenty na darmo!
Kinga zdrętwiała myślała, że tylko ona ma takie wątpliwości. Okazało się, że nie.
Oszalałaś?! Michał wybuchnął. Maria jest moją córką, nawet ślepy by to widział!
Może babcia miała rację, bo gdy rok po rozwodzie Kinga trafiła do szpitala z zapaleniem wyrostka i zobaczyła znajomą twarz, jej wątpliwości rozwiały się, gdy znów zobaczyła te błękitne oczy nad białą maseczką.
Przepraszam, czy my się znamy? zapytał chirurg.
Kinga desperacko potrząsnęła głową. Liczyła, że nie pamięta. Ale on pamiętał, bo następnego dnia, podczas wizyty, żartobliwie dodał:
Mam nadzieję, że tym razem nie uciekniesz tak szybko jak ostatnio.
Kinga poczerwieniała jak burak i postanowiła jak najszybciej opuścić szpital. Nie spodziewała się jednak, że przez te kilka dni Tomek sprawi, że nie będzie już chciała uciekać.
Nie wspomniała nic o córce. Tylko mimochodem powiedziała, że ma dziewczynkę, ale nie dała mu żadnej wskazówki, że mógłby być ojcem.
Tomek zrozumiał wszystko pierwszego dnia, gdy ją zobaczył. Zdenerwował się, kupił lalkę i zasypał Kingę pytaniami, jak się zachować.
Słuchaj zaczął gdy byliśmy mali, moja mama zakochała się w innym mężczyźnie, ale siostra nigdy go nie zaakceptowała. W końcu go wyrzuciła. Nie chcę, żeby tak było. Chcę być drugim ojcem twojej córki.
Te słowa złamały Kingę. A gdy spojrzał na dziewczynkę, na chwilę zastygł, potem zmieszany spojrzał na nią stało się jasne. On też wszystko pojął.
*Jaka to różnica?* pomyślała Kinga. *Prędzej czy później i tak musiałabym mu powiedzieć*.
Wyciągając wnioski z poprzedniego małżeństwa, spodziewała się oskarżeń i krzyku. Ale Tomek, gdy zostali sami, przytulił ją i szepnął: *Co za cudowny dar!*
Początkowo Marysia wydawała się dobrze go akceptować. Gdy jednak Kinga delikatnie zapytała, czy zgodziłaby się, by Tomek zamieszkał z nimi, dziewczynka wybuchnęła płaczem:
Myślałam, że tata wróci! Niech Tomek mieszka gdzie indziej!
Kinga ją przekonała, ale Tomek był bardzo smutny.
To moja córka! Musisz im powiedzieć!
Michał by tego nie zniósł. Ani Marysia. Zrozum, dla niej on jest ojcem, a dla niego ona jest jedynym dzieckiem. Podobno ta nowa żona nie może mieć dzieci. Tak mówiła jego matka.
Tomek był rozżalony, Marysia urządzała sceny, a Kinga robiła, co mogła, by zachować spokój w tej niecodziennej rodzinie. Ustalili zasady, które pomagały utrzymać równowagę: Kinga zabierała córkę do ojca, unikając ich spotkań, nigdy nie zostawiała Marysi sam na sam z Tomkiem, bo w końcu by się pokłócili, a nawet na Dzień Kobiet przygotowywała kartki, by dziewczynka nie powiedziała czegoś, co mogłoby go urazić i skłonić do wyjawienia prawdy.
A potem Kinga znów zaszła w ciążę. I ogarnął ją strach. Bała się, że drugie dziecko będzie łudząco podobne do Marysi i Michał wszystko zrozumie. Bała się, że córka stanie się zazdrosna i jeszcze bardziej zirytowana na Tomka. Bała się, że on wykorzysta jej pobyt w szpitalu, by wyjawić prawdę.
Umówili się, że matka Kingi zajmie się Marysią podczas porodu. Matka się zgodziła, choć miała już dwójkę wnuków pod opieką. Ale sytuacja się zmieniła: na dzień przed porodem trafiła do szpitala z kamicą żółciową. Ojczym odmówił opieki, brat z żoną pracowali całe dnie. Kinga postanowiła zabrać córkę do Michała. Ale był w delegacji, a zostawienie jej z teściową też nie wchodziło w grę.
Nie potrafię zająć się własną córką? Tomek był obrażony.
Poród był trudny oprócz cesarki Kinga musiała zostać dłużej w szpitalu z powodu żółtaczki noworodka. W domu wisiała bomba zegarowa! Tomek twierdził, że wszystko gra, ale córka nie chciała z nią rozmawiać. *Musiał jej powiedzieć* myślała.
Dzieląc się historią z sąsiadkami, usłyszała, że powinna wyznać prawdę, bo ta i tak wyjdzie na jaw, a kłamstwa zawsze się mszczą. Zdeterminowana, zadzwoniła do Michała:
Mus Muszę ci coś wyznać powiedziała, a Michał, zamiast krzyku, uśmiechnął się spokojnie i odparł: “Wiem, Marysia ma dwóch ojców, ale to nie zmienia faktu, że zawsze będę ją kochał jak swoje dziecko,” i w tej chwili Kinga zrozumiała, że prawda, choć trudna, uwolniła ich wszystkich.
