Chyba zapomniałeś, że to mieszkanie jest moje kupione przed ślubem! powiedziałam zimno, gdy usłyszałam, jak mój mąż pewnie wydaje rozkazy dotyczące mojego domu.
Kamila postawiła filiżekę kawy na parapecie i zamyśliła się, patrząc przez okno. Oszczędzała na to mieszkanie dziesięć lat, pracując na dwóch etatach. Każdą złotówkę odkładała, odmawiając sobie wszystkiego. A teraz
Kamileczko, postanowiłam trochę przemeblować dobiegł z salonu głos teściowej. Ta kanapa wyraźnie stoi nie tam, gdzie trzeba.
Kamila westchnęła. Janina Kowalska znów przyszła bez zapowiedzi, otwierając drzwi własnym kluczem. Kto wie, kiedy go sobie zrobiła tak na wszelki wypadek.
Nie ma potrzeby nic przestawiać Kamila weszła do salonu. Jest mi dobrze tak, jak jest.
Jak może być ci dobrze? teściowa załamała ręce. Tu wszystko jest nie po feng shui! Wczoraj oglądałam o tym program
Pani Janino, naprawdę nie chcę zmian.
Tomej! teściowa podniosła głos, gdy tylko syn wszedł do pokoju. Powiedz swojej żonie, że w rodzinie powinno się słuchać starszych.
Tomasz zawahał się, spoglądając to na matkę, to na żonę.
Mamo, może nie teraz?
To kiedy? Twój ojciec i ja nie młodniejemy. Wkrótce ktoś będzie musiał się nami zająć. A u was tyle miejsca
Kamila zacięła zęby. Oto i to. Czego obawiała się od początku małżeństwa. Janina Kowalska metodycznie sprawdzała grunt pod przeprowadzkę.
Macie przecież wspaniałe trzypokojowe mieszkanie przypomniała Kamila.
Wspaniałe, mówisz! teściowa machnęła ręką. Piąte piętro bez windy. W naszym wieku to już trudne. A wy na drugim, sklepy pod nosem
Mamo, pogadamy o tym później próbował interweniować Tomasz.
O czym mówić? Myślałam, że jesteśmy rodziną. A rodzina powinna trzymać się razem. Twoja siostra od razu wzięła rodziców do siebie
Ale Kasia i jej mąż sami kupili to mieszkanie Kamila nie wytrzymała. A ja zarobiłam to mieszkanie sama. Przed ślubem.
O, zaczyna się! teściowa znów uniosła ręce. Moje, twoje W rodzinie wszystko powinno być wspólne!
Kamila ma rację Tomasz niespodziewanie stanął twardo. To jej mieszkanie.
Synu, co ty mówisz? Janina Kowalska dramatycznie przycisnęła dłoń do serca. Całe życie dla ciebie A ty
Mamo, nie teraz, proszę Tomasz wziął matkę pod rękę. Chodź, odprowadzę cię.
Gdy drzwi zamknęły się za teściową, Kamila osunęła się zmęczona w fotel. Trzy lata małżeństwa, a te rozmowy nie ustawały. Najpierw były delikatne sugestie, potem rady co do remontu, a teraz już wprost
Przepraszam za mamę Tomasz usiadł się obok. Wiesz, że martwi się o nas.
O nas? Kamila uśmiechnęła się bezradnie. Ona chce kontrolować nasz każdy krok.
Daj spokój
Tomek, wchodzi bez pukania. Przesuwa rzeczy. Krytykuje wszystko, od zasłon po moje gotowanie. A teraz chce się jeszcze wprowadzić!
Ale oni naprawdę nie młodieją westchnął Tomasz. Może powinniśmy to przemyśleć? To w końcu moi rodzice
Kamila zerwała się jak oparzona.
Co znaczy ‘przemyśleć? Serio proponujesz, żeby się tu wprowadzili?
No, nie od razu, ale z czasem
Tomek, to mieszkanie to jedyna rzecz, na którą sama zapracowałam. Dziesięć lat oszczędzania, rozumiesz? To moja przestrzeń, mój
Teraz nasz delikatnie poprawił Tomasz. Jesteśmy rodziną.
Kamila zamilkła, oszołomiona. Przez głowę przeleciała jej myśl: Ty też? Już uważasz moje mieszkanie za swoje?
Swoją drogą Tomasz ciągnął, jakby nic się nie stało skoro mówimy o mieszkaniu Konsultowałem się z agentem nieruchomości.
Z jakim agentem? Kamila zesztywniała.
No, mama poleciła kogoś znajomego. Bardzo kompetentny specjalista. Mówi, że jeśli sprzedamy twoje mieszkanie
Co?! Kamila obróciła się gwałtownie do męża. Sprzedać MOJE mieszkanie?
Nasze poprawił. No więc, jeśli sprzedamy nasze i rodziców, moglibyśmy kupić dom pod miastem. Byłoby miejsce dla wszystkich, a powietrze…
