Kobiecie skończyło się siedemdziesiąt lat. Jubileusz! Na tę okazję kupiła materiał i zamówiła suknię. Bardzo piękną, elegancką. Do tego przez internet zamówiła srebrne kolczyki, drogie.
Włożyła wszystko, spojrzała w lustro i zobaczyła, że wygląda młodziej.
– Bez nowych rzeczy jednak nie da się żyć pomyślała one poprawiają humor.
Zabrała się za przygotowanie smacznych potraw dla gości. Miały przyjechać siostry. A brat miał przywieźć staruszkę-matkę, która niedługo skończy dziewięćdziesiąt pięć lat.
Stół lśnił od świątecznej zastawy, a jedzenie aż prosiło się do ust. Goście przyjechali. Staruszkę-matkę posadzono na najhonorowszym miejscu. Jak zwykle, posiedziała chwilę, a gdy się zmęczyła, położyła się w sąsiednim pokoju.
Jubilatka przebrała się w nową suknię, założyła kolczyki i wyszła do gości. Ci aż oniemieli. Była zadowolona, że ich zaskoczyła, że docenili jej styl. Bardzo zadowolona. Wzniesiono pierwszy toast. Potem, jak to bywa, drugi. I nagle jedna z sióstr powiedziała:
– Zaskoczyłaś mnie. Zamawiać suknię w siedemdziesiąt lat. I jeszcze takie kolczyki kosztują fortunę. Po co ci to? Gdzie się tak stroisz? Siedzisz w domu od lat. Dla mężczyzny? Przecież nikogo nie ma. Nie pracujesz, do teatru nie chodzisz. Masz pełno starych, ładnych sukien. Trzeba je dokończyć nosić.
Inne siostry pokiwały głowami. Zaczęły opowiadać, że ich szafy są pełne ubrań, których nie zdążą nawet znosić.
I nagle nowa suknia zaczęła jakoś uwierać, stała się ciasna. Kolczyki zrobiły się ciężkie i ciągnęły uszy. W duszy zrobiło się pusto. Coś ukłuło:
– Siedemdziesiąt to już siedemdziesiąt, życie przeszło, a ja tu siedzę wystrojona jak stara baba.
Kobieta jakoś postarzała w jednej chwili, a uśmiech zniknął z jej twarzy, która stała się kamienna. Nie chciało się jej rozmawiać, nie chciała jeść jedzenie nie przechodziło przez gardło. Nie chciała już świętować. Goście, jakby wyczuwając zmianę w gospodyni, ucichli.
Wtedy odezwała się dotąd milcząca matka:
– Moja mama też prawie do setki dożyła. I ojciec. Długowieczni jesteśmy. A gdy matce stuknęło dziewięćdziesiąt, ojciec poszedł na targ i kupił bordowy szal. Gdy zasiedli do stołu, wyjął prezent z ukrycia i wręczył żonie. A właściwie narzucił jej ten szal na ramiona.
Matka, odmłodzona i szczęśliwa, siedziała, gładząc nowy szal starymi dłońmi. Jakby dwadzieścia lat z siebie zrzuciła gdzie tam dziewięćdziesiąt!
Najważniejsze to dusza. Nie my dla rzeczy, ale rzeczy dla nas. One dają nam radość. A szczęście daje nam miłość i troskliwość bliskich.
I po chwili milczenia dodała:
– Zapomnieliście, czy co?
Mądrze to powiedziała. A do córki, która źle się wyraziła o sukni, zwróciła się tak:
– A tobie powiem coś innego. Trzymaj swój jadowity język za zębami. Nie marnuj słów.
Wstała i poszła do drugiego pokoju się położyć. Zmęczyła się.
Przy stole wciąż było smutno. Siostra, która marnowała słowa, przeprosiła, ale lżej od tego nie zrobiło się. Gadali o czymś, ale rozmowa nie zaiskrzyła. Żartowali, ale się nie śmiali. Nie było szczerości, nie było ciepła. Bo słowa okazały się jadowite i zawisły ciężką chmurą.
Aż przyszła ukochana siostrzenica z mężem. Wesoło się przywitali, jubilatce gratulowali. Mąż siostrzenicy uklęknął na jedno kolano, wręczył buł róż i zaśpiewał fragment starej pieśni. A siostrzenica otworzyła małe pudełeczko w środku był naszyjnik z rzecznych pereł. Wszyscy oniemieli:
– Gdzie ona to znalazła?
A ona sama założyła ulubionej cioci naszyjnik na szyję, zaprowadziła ją do lustra, objęła, klasnęła w dłonie i wybuchnęła śmiechem.
Przy stole zrobiło się głośno. Znów słychać było śmiech. Wzniesiono kieliszki za zdrowie jubilatki.
I już! Nie było więcej tej jadowitej atmosfery. Rozpłynęła się w miłości i szczęściu. Na wszystkich twarzach radość. Prawdziwa, szczera.
I popłynęła rozmowa. I chciało się mówić, żartować, śmiać, jeść pyszne jedzenie i podziwiać kobietę, która właśnie skończyła siedemdziesiąt lat.
A kobieta siedziała i myślała:
– Siedemdziesiąt co to takiego? Tyle jeszcze przede mną, tylko żyć i cieszyć się!
Tak myślała odmłodzona, elegancko ubrana kobieta z perłowym naszyjnikiem na szyi. Szczęśliwa kobieta, która dziś obchodziła siedemdziesiąte urodziny.
