Kobieta zauważyła owczarka niemieckiego z białym pakunkiem w zębach: nagle podjechał samochód, a kierowca zabrał psa i zniknął

Pewnego wczesnego ranka pani Jadwiga Wolak powoli szła opustoszałą wiejską drogą, ciesząc się tą rzadką chwilą ciszy. Nagle coś zwróciło jej uwagę przed nią coś się poruszało.
Zza zakrętu wyłonił się owczarek niemiecki. Szedł pewnie, nie zważając na otoczenie, trzymając w pysku dużą białą reklamówkę. Torba wyglądała na ciężką, ale pies maszerował spokojnie, jakby robił to codziennie.
Pani Jadwiga zatrzymała się, przytulając do pobocza, żeby nie przeszkadzać. Zdziwiona obserwowała, jak owczarek podszedł do skrzyżowania. Wtedy nagle zatrzymał się przy nim samochód. Kierowca nawet nie zgasił silnika otworzył drzwi, błyskawicznie wyrwał psu reklamówkę z paszczy i odjechał, znikając za zakrętem.
Co za szepnęła, nie mogąc znaleźć logicznego wytłumaczenia tej sceny.
Tymczasem pies spokojnie zawrócił i ruszył z powrotem tą samą drogą, jakby nic się nie stało.
Pani Jadwiga wróciła do domu, ale obraz utkwił jej w głowie. Próbowała sobie wmówić, że to był tylko dziwny zbieg okoliczności.
Ale następnego dnia wszystko się powtórzyło. O tej samej porze, w tym samym miejscu, znów zobaczyła owczarka z reklamówką. I znów ta sama furmanka na kołach zabrała “przesyłkę”.
Ciekawość w końcu wzięła górę. Postanowiła podążyć za psem. Szła ostrożnie, trzymając się z daleka. Gdy zwierzę przekazało pakunek i skręciło w boczną uliczkę, pani Jadwiga zobaczyła, jak zatrzymuje się przed zrujnowanym domem na obrzeżach. Serce zamarło jej w piersi, gdy zrozumiała, co się tam dzieje.
Drzwi uchyliły się i na progu stanął mężczyzna. Skinął psu głową, jakby sprawdzał jego “wyniki”, i wpuścił go do środka.
Następnego dnia pani Jadwiga odważyła się podejść bliżej. Okna były zasłonięte, wokół ani żywej duszy. Zajrzała na podwórko i zauważyła w szopie podejrzane pudła, z których unosił się chemiczny zapach.
W kuchni, pod jaskrawą żarówką, mężczyzna pakował biały proszek do torebek. A obok siedział wierny owczarek, czekając na kolejne zadanie.
Przez plecy pani Wolak przebiegł zimny dreszcz. Teraz wszystko było jasne pies był kurierem narkotyków. Facet wiedział, że może być śledzony, więc wpadł na “genialny” pomysł kto by podejrzewał zwykłego psa?
Samochód tylko odbierał towar, a on sam zostawał “czyściutki”.
Drżącymi rękami wyciągnęła telefon i zadzwoniła na policję.
Kilka dni później całe miasto huczało od plotek. Zatrzymany okazał się szefem lokalnego gang