Wiecie, że kiedy w lesie pod Bieszczadami wiewiórka o imieniu Zosia natknęła się na małą, osieroconą wiewiórkę o imieniu Jadwiga, od razu podzieliła się z nią pożywieniem, upewniając się, że nie ma ani matki, ani ojca. Po trzech dniach uważnych obserwacji i pewności, że Jadwiga nie ma rodziny, Zosia zaczęła się nią troskliwie opiekować, karmiła ją i wprowadziła do swojego gniazda, gdzie mieszkały jej własne dzieci mała Ola i energiczny Piotrek tak jakby Jadwiga była jedną z nich.
Samica wiewiórka wita swojego partnera, Baranka, kiedy wraca z pożywieniem, całując go i dbając o niego, by ulżyć zmęczeniu po przynoszeniu jedzenia dla niej i ich maluchów. Baranek natomiast nie szczędzi wyrazów miłości podarowuje Zosi najpiękniejsze róże, największe orzechy włoskie i migdały, które w polskich lesach kosztują kilka złotych, ale dla nich mają wartość bezcenna.
Mama Wiewiórka i Tata Wiewiórka tworzą wspaniałą rodzinę, bo od ich codziennej działalności zależy przyszłość nie tylko lasu, ale i całej ludzkości: połowa nasion, które chowają, w końcu wykluwa się w nowe krzaki i drzewa. Byłoby pięknie, gdybyśmy ludzie potrafili przyswoić tę zwierzęcą mądrość.
Kilka ciekawostek o wiewiórkach i ich rodzinnej mądrości:
– Wiewiórki troszczą się o sieroty. Naukowcy wielokrotnie obserwowali, że samice przyjmują osierocone wiewiórzątka i wychowują je jak własne. To rzadka cecha w świecie zwierząt.
– Założyciele lasów. Około połowy orzechów i nasion, które wiewiórki zakopują, nigdy nie odnajdują. Dzięki temu powstają nowe drzewa i krzewy w praktyce wiewiórki zakładają nowe lasy.
– Wysoka inteligencja. Wiewiórki potrafią zapamiętać tysiące miejsc, gdzie ukryły zapasy, korzystając z pamięci przestrzennej i punktów orientacyjnych.
– Komunikacja miłości. Samce często przynoszą samicom największe orzechy i najbardziej soczyste owoce taki prezent nazywamy darem serca.
– Społeczna troska. Wiewiórki mają zwyczaj witać się: wąchają się, delikatnie dotykają noskami, liżą futro. To sposób na okazanie przywiązania i zaufania.
– Rola w równowadze przyrody. Bez wiewiórek leśne ekosystemy nie byłyby tak różnorodne. Rozsiewają nasiona dziesiątek gatunków drzew, utrzymując naturalną równowagę.
Mądrość, którą możemy wziąć od nich: troska o słabszych, hojność w dawaniu i umiejętność myślenia naprzód budują silniejsze rodziny i jeszcze mocniejsze społeczeństwo.
