No problem, oto jak brzmi ta historia w polskich realiach:
Myślałam, że rozwód dotyczy tylko męża i żony. Okazało się, że chodzi też o wszystkich, którzy z nimi przyjaźnili się przez lata…
Nasza paczka uformowała się w Łodzi, a właściwie w jej podwarszawskich osiedlach tam, gdzie ciągną się szeregowce z równo przystrzyżonymi trawnikami i skrzynkami na listy tuż przy chodniku. Poznaliśmy się na kursach samorozwoju, spotkaniach miejscowej parafii, dziecięcych urodzinach i szkolnych jasełkach. Po kilku latach nikt już nie wyobrażał sobie świąt czy weekendów bez siebie.
W naszej grupie było sześć par.
Ja z mężem.
Ewa z Darkiem naszymi najbliższymi.
I cztery inne rodziny z dziećmi w podobnym wieku.
Kalendarz mieliśmy napięty jak w dużej rodzinie:
Lato wyjazdy nad jezioro, grille, kukurydza z ogniska i obchody 3 Maja z fajerwerkami.
Jesień jabłka z cydrem, dynie na Halloween i wigilijne pierogi u Darka.
Zima narty, święta, sylwester i ferie w Zakopanem.
Wiosna Wielkanoc z babcinymi mazurkami.
Wydawało się, że ta przyjaźń przetrwa wszystko.
Aż pewnego dnia Ewa zadzwoniła i spokojnie oznajmiła:
Rozstajemy się z Darkiem.
Zamarłam jak zawieszony telefon. Przecież oni byli idealną parą! Ani jednej chmurki na ich niebie… Czy może po prostu woleliśmy tego nie widzieć, bo tak było wygodniej?
W końcu wydukałam pierwsze, co przyszło mi do głowy:
A co z naszymi pierogami u was w piwnicy? Obiecałaś, że tym razem będą z kapustą i grzybami…
Impreza i tak się odbyła, ale u nas szkoda było marzyć ciasto. Darek przyszedł z nową dziewczyną.
No co, jesteśmy przecież cywilizowani rzucił, niezręcznie mrugając do reszty.
Jego wybranka miała może z 25 lat: włosy do pasa, nogi jak z reklamy, a spodenki ledwo zakrywające pupę. Faceci pożerali ją wzrokiem, żony przewracały oczami. Ewa tylko prychnęła:
No, no, zobaczymy, jak długo wytrzyma, jak się zorientuje, jaki z niego skąpiec!
A potem nagle do mnie:
Ty w ogóle po czyjej jesteś stronie?!
Impreza poszła na marne.
W odwecie Ewa na następne urodziny przyprowadziła jakiegoś starszego nudziarza w workowatym garniturze i okrągłych okularach. Cały wieczór prawił mądre przemowy przerywane tanimi dowcipami, aż w końcu zamilkł, nie zyskując ani odrobiny sympatii.
W domu byłe małżeństwo stało się głównym tematem plotek.
Kobiety solidarnie trzymały stronę Ewy.
Faceci, choć udawali oburzenie podłością Darka, w duszy mu zazdrościli.
Zaczęła się dyplomatyczna wojna.
Na moje urodziny zaprosiliśmy tylko Ewę z dziećmi żeby maluchy się nie nudziły.
Na letniego grilla Darka z kolejną laską: tam i tak wszyscy zajęci jedzeniem i piciem, rozmowy i tak się nie kleją.
Najtrudniejsze były rodzinne jubileusze.
Kasia, szykując się do srebrnego wesela, wzdychała przez telefon:
Ola, nie mam pojęcia, jak ich posadzić. Nie wytrzymamy tej wymiany spojrzeń.
Spędziłyśmy z nią godzinę, rysując plan stołu:
Darka z nową w kąt za filar.
Ewę przy kominku, blisko deserów.
Dzieci gdzie się da.
Może się uda, ktoś się rozchoruje i nie przyjdzie? westchnęła Kasia, a potem szeptem zaczęła się usprawiedliwiać przed samą sobą.
Apogeum nastąpiło na studniówce ich córki.
Sala ulubionej pizzerii, balony, kwiaty, muzyka.
Ewa po jednej stronie długiego stołu.
Darek po drugiej.
A pomiędzy nimi tort jak linia demarkacyjna.
Darkowa piękność z dekoltem aż po połowę pleców przeglądała telefon, ku uciesze chłopaków. Żony rzucały mężom mordercze spojrzenia. Faceci udawali, że jedyną rzeczą wartą uwagi jest pizza.
Spróbowałam rozładować atmosferę:
Ważne, że oboje tu jesteście. Dla dziecka to ważne…
Chłód był taki, że pizza zdążyła wystygnąć, zanim ktokolwiek wziął pierwszy kęs.
Z czasem jakoś się ułożyło.
Częściej spotykałyśmy się z Ewą było ciekawiej i bezpieczniej.
Z Darkiem kontakt ograniczał się do przypadkowych lajków i spotkań w Biedronce.
I zrozumiałam jedną rzecz: rozwód dotyczy nie tylko dwojga ludzi. Trochę rozwodzą się też przyjaciele.
Teraz każde nasze spotkanie to jak posiedzenie rady nadzorczej: ścisły protokół i przemyślane miejscówki.
Boże Narodzenie, na przykład, obchodzimy na dwa etapy:
Najpierw z Ewą barszcz z uszkami i pierogi.
Później z Darkiem schabowy i jego aktualna laska w miniówkach.
Ostatnio pomyślałam: jeśli jeszcze ktoś się rozwie
