**OBCE DZIECKO**
Z początku Kacprowi wydawało się, że mama po prostu przytyła. Choć jakoś dziwnie tylko w talii się zaokrągliła, a reszta wyglądała jak zawsze. Pytać było niezręcznie, a nuż się obrazi. Tata milczał, patrząc na mamę z czułością, więc Kacper udawał, że też niczego nie widzi.
Ale wkrótce brzuch wyraźnie urósł. Pewnego dnia, przechodząc koło sypialni rodziców, Kacper przypadkiem zobaczył, jak tata głaszcze mamę po brzuchu i coś do niej szeptem mówi. A ona uśmiecha się, zadowolona. Zrobiło mu się głupio od tej sceny i szybko odszedł.
Mama jest w ciąży nagle domyślił się Kacper. Ta myśl nie tyle go zaskoczyła, ile poraziła. Mama była wprawdzie ładna, młodsza niż matki kolegów, ale ciąża w jej wieku budziła w nim wstręt. Nawet myśleć o tym było krępująco. Skąd się biorą dzieci, wiedział, ale że *jego* rodzice to robią? Przecież to nie jacyś obcy, tylko jego mama i tata.
Tato, mama będzie miała dzieckо? zapytał pewnego dnia.
Z tatą jakoś łatwiej było o tym rozmawiać.
Tak. Mama marzy o córeczce. Chyba głupio pytać, czy wolałbyś brata czy siostrę.
W takim wieku się rodzi?
W jakim takim? Mamie trzydzieści sześć, a mnie czterdzieści jeden. Masz coś przeciwko?
A kto mnie pytał? odburknął Kacper.
Tata spojrzał na niego uważnie.
Masz już tyle lat, by nasz zrozumieć. Mama od dawna chciała córkę. Gdy ty się urodziłeś, mieszkaliśmy na wynajętym. Mama siedziała z tobą, ja jeden pracowałem, ledwo starczało na życie. Odłożyliśmy drugie dziecko. Potem umarła babcia, zostawiając nam swoje mieszkanie. Pamiętasz ją?
Kacper wzruszył ramionami.
Zrobiliśmy remont i się wpuściliśmy. Gdy podrosłeś, mama poszła do pracy, było lżej, kupiłem pierwsze auto. Córkę znów odkładaliśmy, mówiliśmy, że zdążymy. A potem nie wychodziło. I teraz, gdy już straciliśmy nadzieję
Niech będzie córka, skoro mama chce. Tylko nie denerwuj jej, nie stresuj. Masz problem gadaj ze mną. Jasne?
No dobra, tato.
Później dowiedzieli się, że to faktycznie dziewczynka. W domu pojawiły się różowe ubranka, malutkie jak lalkowe. Stanęło łóżeczko. Mama często wypadała z rozmów, zamyślona, jakby nasłuchiwała w środku. Wtedy tata pytał, czy wszystko w porządku, a Kacper łapał jego niepokój.
Jemu dziecko było obojętne, tym bardziej siostra. Po to mu jakieś smarki i pieluchy? Ważna była tylko Zosia Nowak. Chcą drugie dziecko ich sprawa. Nawet lepiej zajmą się nim, a jego zostaną w spokoju.
To nie jest niebezpieczne? W jej wieku? spytał raz.
Ryzyko jest zawsze. Pewnie, ciąża ciężej ją kosztuje niż z tobą. Wtedy była młodsza o trzynaście lat. Ale nie mieszkamy w lesie mamy dobre szpitale, lekarzy Będzie dobrze dodał tata zmęczonym głosem.
A kiedy?
Za dwa miesiące.
Ale mama urodziła miesiąc wcześniej. Kacper obudził się od hałasu za ścianą jęki, bieganina. Wstał, przecierając oczy, i poszedł do rodziców. Mama siedziała na rozwrzeszczanym łóżku, trzymając się za plecy i kołysząc się w przód i tył. Tata nerwowo pakował torbę.
Tylko nie zapomnij dokumentów wyszeptała mama, zamykając oczy.
Mamo? Kacper ocknął się natychmiast, zarażony ich niepokojem.
Przepraszam, że cię obudziliśmy. Gdzie ta karetka?! rzucił tata w pustkę.
Pustka odpowiedziała dzwonkiem do drzwi. Tata pobiegł otworzyć. Kacper nie wiedział, czy się ubrać, czy zostać, gdy do pokoju weszli ratownicy. Zasypali mamę pytaniami:
Od jakiego czasu skurcze? Co ile? Odeszły wody?
Gdy mama jęknęła, odpowiadał tata. Na Kacpra nikt nie zwracł uwagi, więc wymknął się do ubrania. Gdy wrócił, rodzice wychodzili mama w szlafieku i kapciach. W drzwiach tata się obejrzał.
Sprzątnij tu, zaraz wrócę. Chciał coś dodać, ale mama zawisła mu na ręce.
Kacper stał jeszcze chwilę, wsłuchując się w dziwną ciszę. Spojrzał na zegarek mógł się jeszcze przespać dwie godziny. Poskładał kołdrę, posprzątał i odstawił kubki. Tata wrócił, gdy Kacper pakował się do szkoły.
No i? Urodziła? spytał, próbując odgadnąć po jego minie.
Jeszcze nie. Nie wpuści
