Życie pełne jest niespodzianek.
Byłam żoną zaledwie cztery lata, gdy mój mąż odszedł, zostawiając mnie z córeczką. Nigdy więcej go nie widziałyśmy. Nawet w tych czterech latach małżeństwa rzadko gościł w domu wiecznie znikał z kolegami.
Przywykłam do samotności. Pracowałam na dwóch etatach, wszystko dla małej Oli. Córka dobrze się uczyła, a ja nawet nie zauważyłam, kiedy dorosła i wyszła za mąż.
Mamo, wyjeżdżam do Warszawy. Zapiszę się na studia zaoczne i znajdę pracę. Będzie ci łatwiej powiedziała pewnego dnia i odjechała.
Ola wszystko osiągnęła sama. Ślub miał miejsce w stolicy. Pojechałam na uroczystość zięć mi się spodobał, córka promieniała, wesele było wspaniałe. Potem w moim życiu działo się dobrze, ale coraz częściej nachodziła mnie melancholia.
Jak szybko moja Oleńka wyfrunęła z gniazda. Ma już męża, wnuczka, a ja Dom pusty, jakby życie straciło sens. Dopóki pracowałam, było znośnie, ale gdy zlikwidowali moje stanowisko, zrobiło się nudno. Teraz znów szukam pracy.
Odmawiano mi, gdy tylko padła wzmianka o wieku. Dzwoniłam do Oli, narzekając:
No co, kto zatrudni staruszkę?
Mamo, przestań! Jaka staruszka? Wyglądasz świetnie! oburzyła się. Ale wiesz co? Znajdź sobie mężczyznę. Zmieni ci się życie.
Co ty opowiadasz? Za młodu ich unikałam, a teraz tym bardziej odparłam stanowczo.
Jeśli nie chcesz faceta, pokochaj siebie. Masz przed sobą jeszcze lata doradziła córka.
Pracowałam dorywczo, aż w końcu przeszłam na emeryturę. Czasem wracałam myślami do słów Oli:
Gdzie tu znaleźć porządnego mężczyznę w moim wieku? Nieżonaci to albo obciążeni dziećmi i hipoteką, albo szukają gospodyni.
Nie pragnęłam małżeństwa. Przyjaciel, z którym można by pójść do kina czy na grzyby tak. Ale nie obcy, wymagający poświęcenia.
Nie postanowiłam. Czas cenię. Lepiej czymś się zająć. Ola miała rację trzeba pokochać siebie.
Pewnego dnia spotkałam dawną koleżankę z klasy, Hankę.
Marysia, to ty? Wyglądasz świetnie! uśmiechnęła się.
Ty też promieniejesz zauważyłam. Mąż dawno nie żyje, a ty jakbyś odmłodniała.
Znalazłam hobby taniec. To niesamowite! Dołącz do naszego klubu. Pamiętam, jak lubiłaś tańczyć.
Rzeczywiście Zastanowię się.
Zaczęłam tańczyć, wyszywać, chodzić na parkowe potańcówki. Życie znów nabrało barw. Tylko do domu wracałam sama. Ale nauczyłam się cieszyć życiem.
Ola miała alergię na sierść, więc nigdy nie miałam kota, choć marzyłam. Gdy została sama, przygarnęła rudego Mruczka. Wychudzony kotek przyszedł pewnego dnia pod drzwi. Wyrosło z niego piękne stworzenie chodził za mną krok w krok, mrucząc. Sąsiedzi patrzyli różnie, ale mnie to nie obchodziło.
Niech się gapią mruczała dozorczyni, Krystyna. Ja też dokarmiam bezdomne.
Pewnego deszczowego wieczora usłyszałam pukanie w okno. Krystyna stała na zewnątrz:
Maryś, pod twoimi drzwiami ktoś leży!
Otworzyłam na wycieraczce skulił się mężczyzna. Brudny, z twarzą ukrytą pod kapturem. Drżał z zimna. Nie czuć było alkoholu.
Wstawaj! szepnęłam.
Odsłonił twarz:
Nie odpędzaj mnie Proszę.
Wpuściłam go. Dałam ubranie po zięciu. Gdy wyszedł z łazienki, przyjrzałam mu się wysoki, postawny, ale wynędzniały. Siwe włosy, zapadnięte policzki.
Siadaj. Jest makaron i jabłecznik. Nazywam się Marysia.
Jadł łapczywie. Na pytanie o imię, tylko wzruszył ramionami:
Nie pamiętam
Został na noc. Rano obudził mnie dźwięk naczyń. W kuchni smażył racuchy, parzył kawę.
Ręce pamiętają, choć głowa nie uśmiechnął się.
Potem naprawił kapiący kran, wymienił żarówki. Poszliśmy na policję. Okazało się, że to biznesmen, Adam, właściciel sieci kawiarni. Zaginął podczas podróży służbowej pobito go, ograbiono. Uderzenie w głowę spowodowało amnezję.
Adam wrócił do swojego miasta. Przysłał mi zwrot podwójnej pożyczki. Znów ogarnęła mnie pustka.
Trzy miesiące później, w przedświąteczny wieczór, zadzwonił do drzwi. Stał z różami:
Tym razem nie położyłem się na wycieraczce uśmiechnął się, obejmując mnie.
Opowiedział wszystko żona spiskowała z kochankiem, by go zabić. Pamięć wróciła, gdy odzyskał swoje otoczenie.
Oddaję biznes synom. Chcę tu zostać z tobą. Będziesz moją żoną? Jeśli odmówisz, znów zamieszkam na twoim kocu.
Życie potrafi zaskoczyć. Najpiękniejsze dary czekają tam, gdzie się ich najmniej spodziewasz. Moje szczęście znalazłam na wycieraczce zupełnie nieświadoma, że tam leży.
