Kamil Kowalski uwielbiał swój balkon. Zwłaszcza w piątkowe poranki, gdy całe miasto pod nim jeszcze kończyło pracowity tydzień, a on, wolny i spełniony kierownik bankowego oddziału, mógł już odpoczywać. Powietrze pachniało ozonem po nocnym deszczu i kwitnącymi lipami. Kamil wypił łyk letniej kawy i spojrzał na starannie ułożone w kącie wędkarskie sprzęty. Nowiutka wędka, błyszczący kołowrotek, pudełko z kolorowymi woblerami – jego duma.
W kieszeni zadźwięczał telefon. Mama.
“Tak, mamo, cześć” – odpowiedział, uśmiechając się.
“Kamilku, przyjedziesz dzisiaj? Napiekłam pierogów z kapustą, twoich ulubionych.”
“Przyjadę, oczywiście. Tylko na chwilę, jedziemy z chłopakami nad jezioro.”
“Znowu na twoje łowienie?” – w głosie Haliny Słowik brzmiała dobrze znana mieszanka ciepła i lekkiego wyrzutu. “Trzydzieści dwa lata, synku. Może byś jakąś dziewczynę ze sobą zabrał?”
“Mamo, ile razy możemy to powtarzać? Jak tylko znajdę tę właściwą, to się pobierzemy. Dobrze, całuję, będę niedługo.”
Odłożył telefon i westchnął. Te “wypady na ryby” były ich świętą tradycją. Domek Tomka nad jeziorem, kiełbaski z grilla, sauna i długie rozmowy przy ognisku. Tomek i Wojtek, jego najlepsi przyjaciele jeszcze ze studiów, od lat byli szczęśliwymi mężami. U Tomka rosła córeczka, Wojtek czekał na pierwsze dziecko. I za każdym razem ich “męskie” weekendy zaczynały się od tego samego.
“No i co, ostatni kawaler naszej paczki wciąż się broni?” – mrugnął Wojtek, gdy pakowali torby do bagażnika Kamila.
“Nasz orzeł uparcie unika małżeńskiej obrączki” – zaśmiał się Tomek, klepiąc go po ramieniu. “Wszystkie panny mu uciekły.”
Kamil tylko się uśmiechnął. Nie uciekał. Czekał.
“Ożenię się, chłopaki, ale tylko z prawdziwej miłości” – powiedział poważnie, gdy wyjeżdżali już z miasta. “Takiej, w której od pierwszego wejrzenia wiesz – to ona. By być z nią jednym ciałem, oddychać w tym samym rytmie.”
“Och, Kamil, ty romantyku” – przeciągnął Wojtek z tylnego siedzenia. “Takie rzeczy tylko w bajkach dla dziewczynek. Czarów nie ma.”
“A ja wierzę, że są” – uparcie odparł Kamil, patrząc na uciekającą w dal drogę.
***
Na działce, po saunie i pierwszej porcji kiełbasek, dyskusja rozgorzała na nowo. Miejscowe dziewczyny, spacerujące w pobliżu ich posesji, zerkały w stronę trzech przystojnych mieszczuchów.
“A może przetestujemy twoją teorię o ‘jedynej’?” – podchwycił Tomek. “Gramy w ‘wytrzymaj spojrzenie’. Kto pierwszy mrugnie lub odwróci wzrok od przechodzącej dziewczyny – ten przegrywa.”
“Co dostanie przegrany?” – Kamil podchwycił wyzwanie.
“Przegrany” – Wojtek zatarł dłonie – “jedzie na szosę i oświadcza się pierwszej napotkanej sprzedawczyni. Od razu, na miejscu.”
Kamil był pewny siebie. Ale może piwo uderzyło mu do głowy, a może upał – w każdym razie przegrał. Gdy obok przeszła wysoka blondynka, mimowolnie się uśmiechnął i odwrócił wzrok. Przyjaciele wiwatowali z radości.
Nie miał wyjścia. Słowo to słowo. Po pół godzinie jechali już szosą. Serce Kamila biło szybko z mikstury wstydu i głupiej ekscytacji. Kilka kilometrów od osady zobaczyli samotną postać przy stoliku z bukietami ziół i słoikami jagód. Niewysoka kobieta w prostym bawełnianym sukienKamil podszedł bliżej i w jej spokojnych, błękitnych oczach, pomiędzy szramami na dłoniach i twarzy, odnalazł wszystko, czego nieświadomie szukał – prawdziwą miłość, która przyszła nieoczekiwanie, ale na zawsze.
