Dziś zanotuję historię, która nauczyła mnie, że chciwość potrafi zniszczyć nawet rodzinne więzi. Kiedy babcia dowiedziała się, że wnuk chce ją wyrzucić z mieszkania, sprzedała je bez wahania.
Po co brać kredyt hipoteczny, skoro można poczekać, aż babcia umrze i odziedziczyć jej mieszkanie? Tak właśnie myślał męża kuzyn, Bartosz. Żyje z żoną, Krystyną, i ich trójką dzieci, cały czas licząc na spadek. Nie chcą się zadłużać, wolą marzyć o dniu, gdy dostaną mieszkanie Profitki. Tymczasem mieszkają w ciasnym dwupokojowym mieszkaniu u matki Krystyny w Gdyni, nad Bałtykiem, i wyraźnie męczy ich ten stan rzeczy. Bartosz i Krystyna coraz częściej szepczą o tym, jak by tu „załatwić sprawę” z babcią.
A babcia, Wanda Janina, to prawdziwy skarb. Mimo siedemdziesięciu pięciu lat tryska energią, cieszy się zdrowiem i nie narzeka. Jej przestronne mieszkanie w centrum Gdyni zawsze otwarte jest dla przyjaciół. Opanowała smartfona, chodzi na wystawy, bywa w teatrze, a czasem nawet pozwala sobie na lekki flirt na potańcówkach dla seniorów. Promienieje życiem, dając przykład, jak cieszyć się każdym dniem. Dla Bartosza i Krystyny to jednak nie powód do dumy, lecz źródło irytacji. Mają dość czekania.
W końcu ich cierpliwość się skończyła. Postanowili, że Wanda Janina powinna przepisać mieszkanie na Bartosza i przenieść się do domu opieki. Nawet nie kryli swoich zamiarów, twierdząc, że „babci będzie tam lepiej”. Ale Wanda Janina nie należy do tych, którzy się poddają. Stanowczo odmówiła, co rozjuszyło Bartosza. Krzyczał, że jest „egoistką” i „powinna myśleć o wnukach”. Krystyna dolewała oliwy do ognia, sugerując, że babcia „za długo już żyje”.
Gdy ja i mąż, Tomasz, dowiedzieliśmy się o tym, byliśmy w szoku. Wanda Janina zawsze marzyła o podróży do Włoch – by zobaczyć Koloseum, poczuć zapach włoskich uliczek, przespacerować się po Rzymie. Zaproponowaliśmy, żeby zamieszkała z nami, wynajęła swoje mieszkanie i odkładała na marzenia. Zgodziła się, a wkrótce jej trzypokojowe lokum w centrum miasta zaczęło przynosić dochód. Gdy Bartosz i Krystyna się o tym dowiedzieli, urządzili awanturę. Uważali, że mieszkanie słusznie należy do nich, i domagali się, by babcia rzeczywiście się tam wprowadziła. Oskarżyli nawet Tomasza, że „zmanipulował” babcię dla spadku. Bartosz posunął się do żądania oddania mu pieniędzy z czynszu, nazywając je „słuszną częścią”. Odpowiedzieliśmy stanowczo – nie będzie tego.
Krystyna zaczęła nas nachodzić niemal codziennie – raz sama, raz z dziećmi, raz z dziwnymi prezentami. Wypytywała o samopoczucie babci, lecz widzieliśmy prawdziwy powód – ona i Bartosz wciąż liczyli, że Wanda Janina szybko „odejdzie” i zostawi im spadek. Ich chciwość i bezczelność były porażające.
Tymczasem Wanda Janina uzbierała wystarczająco dużo pieniędzy i wyjechała do Włoch. Wróciła rozpromieniona, z walizką wspomnień i zdjęć. Zasugerowaliśmy, by nie przestawała – sprzedała mieszkanie, kontynuowała podróże, a na starość zamieszkała z nami w spokoju. Zastanowiła się… i postanowiła to zrobić. Jej duże mieszkanie poszło za dobrą cenę, a za uzyskane środki kupiła przytulne kawalerki na obrzeżach Gdyni. Resztę przeznaczyła na nowe przygody.
Wanda Janina zwiedziła Hiszpanię, Austrię i Szwajcarię. Nad Jeziorem Zuryskim poznała Francuza, Jeana. Ich romans był jak z filmu – w wieku siedemdziesięciu pięciu lat wyszła za niego za mąż! Polecieliśmy z Tomaszem na ślub do Francji – to było niesamowite widzieć, jak promienieje w białej sukni, otoczona kwiatami i uśmiechami. Zasłużyła na to szczęście. Całe życie pracowała, wychowywała dzieci, pomagała wnukom, a teraz wreszcie żyje dla siebie.
Gdy Bartosz dowiedział się o sprzedaży mieszkania, wpadł w szał. Domagał się, by babcia oddała mu kawalerkę, twierdząc, że „jej i tak starczy”. Jak zamierzał pomieścić tam pięcioro osób – to zagadka. Ale nas to już nie obchodzi. Cieszymy się, że Wanda Janina znalazła swoje miejsce pod słońcem. A Bartosz i Krystyna… Ich historia przypomina, że najbliżsi potrafią pokazać prawdziwe oblicze, gdy w grę wchodzą pieniądze.
