Kot pomógł swojej właścicielce, która spóźniała się do pracy.
Tę zabawną historię o swoim kocie opowiedziała mi dawna koleżanka. U niej w domu mieszka duży biały piękniś, który wyróżnia się niezwykłą inteligencją i błyskotliwością.
Właścicielka może godzinami opowiadać o swoim pupilu, a ja zawsze chętnie słucham i raz po raz dziwię się, jak bardzo rozumne potrafią być nasze zwierzęta domowe.
I tak, powiedziała mi przyjaciółka, przydarzyła się jej ostatnio wyjątkowa sytuacja, po której jeszcze bardziej doceniła swojego kotka.
Rano budzi się i z przerażeniem odkrywa, że zaspała do pracy.
Budzik z jakiegoś powodu nie zadzwonił na czas, a do rozpoczęcia dnia pracy zostało zaledwie 20 minut.
Trzeba się jeszcze ubrać, umalować, zjeść śniadanie i dotrzeć do biura.
Biega więc po mieszkaniu, jedną ręką zakłada sukienkę, drugą czesze włosy.
Marudzi, biadoli, martwi się, że szef ją skarci za spóźnienie.
I wtedy zauważa, że jej kot siedzi na łóżku i uważnie ją obserwuje.
Kręci głową w tę i z powrotem, patrząc na jej poranne zamieszanie.
Na chwilę przystaje, przypomina sobie, że musi jeszcze nakarmić kota. Biegiem do kuchni, szybko nasypuje mu pełną miskę karmy.
“Ach, z sobą już nie zdążę wziąć obiadu,” mówi ze smutkiem do siebie i biegnie do łazienki tuszować rzęsy.
Patrząc w lustro, widzi, jak jej kot zaczyna biegać tam i z powrotem z kuchni do przedpokoju.
Na sekundę odrywa się od nakładania makijażu, by poobserwować swojego pupila.
A on biega do jej torebki, stojącej przy drzwiach wejściowych, wkłada tam głowę i wraca z powrotem do kuchni. I tak kilka razy.
Nie rozumiejąc zupełnie zachowania swojego kota, szybko kończy się zbierać, na szybko zakłada kurtkę, chwyta torebkę i wybiega na zewnątrz.
Dziwnym trafem, tego dnia szef jej nie skarcił, sam się ponoć spóźnił czy coś takiego.
Dzień pracy do południa przeszedł normalnie, w zwykłym trybie.
Kiedy jednak nadeszła przerwa, przypomniała sobie, że nic nie wzięła z domu na przekąskę.
Musiała iść do pobliskiego sklepu po jogurt i bułkę.
Wzięła swoją torebkę, poszukała w niej portfela, sprawdzając, czy go rano nie zapomniała. I nagle natknęła się na coś rozsypanego na dnie swojej torby.
Jakie było jej zdziwienie, kiedy na stół wypadły razem z kluczami i pomadką grudki suchej kociej karmy.
Na początku nie rozumiała, jak to trafiło do jej torebki, ale potem przypomniała sobie dziwne poranne zachowanie swojego kota.
Biegał z kuchni do przedpokoju do jej torebki nie bez przyczyny. Dawał jej obiad do pracy.
Widocznie mądre zwierzę zrozumiało, że jego pani sama nie zdąży przygotować sobie śniadania, więc zatroszczył się o ukochaną osobę, jak umiał.
Jak tu nie przyznać, że nasze domowe zwierzaki wszystko rozumieją i w trudnej chwili na pewno przyjdą z pomocą.
